Het is bijna een jaar geleden dat Hillary Clinton de verkiezingen verloor.  Inmiddels is wel duidelijk dat haar campagne een spookschip was met niemand aan het roer. Lees hier de evaluatie van haar campagne, door haarzelf, door twee capabele journalisten en pas daarin hoe Steve Bannon Donald Trump het Witte Huis in parachuteerde.

Clintons verlies leidde tot Trumps buitengewone kans om van zijn onverwachte presidentschap (ook door hemzelf) een transformation presidency te maken. Hoe het had kunnen zijn. Hoe het had kunnen zijn

En laten we een moment stilstaan bij wat ook had kunnen gebeuren, als Hillary niet had verloren. Dan hadden we nu een ander Supreme Court gehad, talloze onderzoeken in het Congres tegen de president, een complete verlamming in Washington, competente bureaucraten en een doordacht buitenlands beleid, maar een sfeer waar niemand blij van zou worden. Iedereen zou zich voorbereiden op de afstraffing die de Democraten in 2018 zouden krijgen en de herovering van het Witte Huis door de Republikeinen onder Ted Cruz in 2020. Je hoeft Trump niet plezierig te vinden om Clintons nooit gebeurde presidentschap niet te missen.

Ik las gisteren in de NRC het interview met Susan Neiman. Het verontrustte me. Ik kon er eerst niet de vinger op leggen maar ik denk dat het komt omdat ze zo in haar eigen intellectuele progressieve wereldje zit opgesloten. Het ging alleen maar over Trump als staatsvijand. Ze hoopte zelfs dat de Democraten hem na 2018 zouden afzetten op grond van het 25ste amendement van de grondwet.

Je kunt alleen maar hopen dat de Democraten haar negeren. Het zou, ik blijf het maar volhouden, Pence president maken, en de Republikeinen een prima middel geven om in 2020 het presidentschap te behouden. Ik kan maar niet bevatten waarom progressieven dit niet kunnen inzien. Maar misschien is enig praktisch inzicht haar vreemd. Ze had gehoopt dat Obama de banken had laten omvallen. Well, good luck with that.

Het was een intellectueel betoog, over postmodernisme, relatieve waarheden en hoe uiterst rechts de linkse intellectuele prietpraat had gekaapt en omgezet in een wapen tegen links. Wat me verontrustte, denk ik, was het totale gebrek aan inzicht in de redenen waarom Trump de verkiezingen won (kan ook aan het interview liggen maar ik kreeg de indruk dat het Neiman zelf was). Alleen maar gezeur over black lives matter, over hoe erg Trump wel niet was, hoe gevaarlijk die aanhang van Trump was – die was gewapend! Een burgeroorlog was haar grote zorg.

Met dit soort intellectuelen gaat Amerika zichzelf niet terugvinden. Sterker, ze gaan de kans op een burgeroorlog aanwakkeren. De zelfverzekerdheid, de arrogantie die van de Clinton campagne afstraalde leek ook deze dame in bezit te hebben. We weten wat het met Clinton opleverde.

Jay Powell wordt de nieuwe baas van de Federal Reserve. Hij is vergelijkbaar met  voorganger Yellen maar, zoals Politico schrijft, hij is niet benoemd door Obama en dat is wat Trump aantrekt.

Ondertussen was deze benoeming een nederlaag voor christenradicaal Mike Pence die een conservatieve rouwdouwer wilde. Mnuchin en zijn departement van Financiën hebben Powell consequent gepromoot.

Het is ook een nederlaag voor Gary Cohn, die aanvankelijk de front runner was. Cohn wilde in augustus ontslag nemen nadat Trump zich van zijn beste neonazi kant had laten zien in het commentaar over Charlottesville. Cohn was gedwongen naast Trump te staan toen hij antisemieten verdedigde.

Cohn nam echter geen ontslag. Nu heeft hij niets en is ook zijn reputatie kwijt. De splash die hij had kunnen maken door ontslag te nemen, is nu niet meer mogelijk. En die benoeming, ach, die verdween de dag dat hij iets kritisch zei over Trump.

Voeg Cohn maar bij Kelly, McMasters en anderen die samenwerking met de psycho met reputatieverlies moesten betalen. Niemand gaat ongestraft met Trump om.

Met zijn standpunt over het referendum over de aftapwet (uitslag negeren) gooide Buma meteen vast een leuke voetzoeker – of was het een gillende keukenmeid?

Ik ben het in zoverre met hem eens dat ik vind dat raadgevende referenda doordachte besluiten van een regering niet zouden moeten veranderen. Vond ik bij het Oekraïne referendum. Daar had een regering met lef gezegd: leuk dat een deel van de bevolking dit vindt, wij hebben een andere belangenafweging gemaakt. Afrekenen bij de verkiezingen.

Buma weet best wat hij doet. Hij sart D66 die al jaren niet meer weet wat het van referenda moet denken. Hij nagelt zijn conservatieve kleuren nog eens aan de mast.

Veelbelovend. Het wordt pas leuk als in de kamer de politieke leiders de regering scherp houden (jammer dat Samsom dat niet genoeg deed).

Je vraagt je af waarom John Kelly, de chefstaf van het Witte Huis, de publiciteit blijft zoeken. Twee weken geleden ging hij compleet onderuit door leugens te verkondigen over een afgevaardigde uit Florida die de weduwe van een omgekomen soldaat bijstond. Hij liep permanente schade op, nog verergerd door de persvoorlichter die vond dat je met een generaal niet van mening mag verschillen.

Waarom stort hij zich nu in de Charlottesville discussie? Waarom doet hij manhaftige pogingen om de laten zien dat Trump geen racist is, geen neonazi’s steunt?

Generaal Lee, de aanvoerder van het Zuiden tijdens de Burgeroorlog, was een eerbaar man, zegt Kelly. Daar is weinig omstreden aan. Lee wordt breed gezien als een man die verscheurd werd toen hij gedwongen werd te kiezen tussen Virginia, zijn staat, en de Unie, de Verenigde Staten. Hij was een eerbaar man en een behoorlijk goed generaal.

Maar zijn keuze betekende dat Lincoln een van zijn beste mensen verloor (Lee was opgeleid aan West Point, zoals de meeste zuidelijke generaals) en de opstandelingen een betere militaire leider kregen dan ze verdienden. Lee had die keuze niet zo hoeven te maken. Hij had ook voor de Unie kunnen kiezen, daaraan had hij de eed als militair afgelegd. Het valt te betogen dat Lee mede verantwoordelijk was, zelfs een extra grote verantwoordelijkheid droeg, voor de 600.000 doden in de Burgeroorlog. Man van eer? Ja, maar alleen als ze zijn keuze voor afscheiding er buiten laat – en dat is nogal wat.

Vervolgens zei Kelly dat de Burgeroorlog met een compromis had kunnen worden voorkomen. Dat is een nogal wrakke lezing van de Amerikaanse geschiedenis. De zuiderlingen waren al decennia op weg naar deze breuk. Ze lieten zich opjagen door radicalen. De compromissen die in 1820 en 1850 werden gesloten vonden ze niet voldoende. Ze wilden slavernij overal.

Trump, die geen bal weet van geschiedenis, heeft in zijn hoofd gezet dat de Burgeroorlog niet nodig was en dat zijn grote voorbeeld, Andrew Jackson, hem had kunnen voorkomen. Never mind dat Jackson de tegenstellingen verder aanjoeg en in 1845 overleed. Kelly lijkt dit nu ook te denken. Wat moet je er van maken? Waarom stapt Kelly in dit mijnenveld?

En hoe je ook denkt over Lee en de Burgeroorlog, de standbeelden werden opgericht om segregatie te vieren, vanaf 1890 ongeveer. Klik hier voor meer.

Ik moet zeggen dat ik Kelly niet goed begrijp. Zou hij nu hij voor Trump gekozen heeft elke remming verloren hebben? Als je gaat, dan ga je all in? Misschien dat hij daarom Lee zo bewondert.

D66 Amsterdam. Tja. In het pak genaaid door Asscher en door Pechtold betrokkenheid in 2010 toen Ageeth Telleman het uit haar handen liet vallen.

Vervolgens niets gepresteerd en drie keer van fractievoorzitter gewisseld, waarna Jan Paternotte, inmiddels echt vertrokken naar Den Haag, de hele fractie dumpte en met veertien zetels terugkwam bij de verkiezingen van 2014. Niets gedaan, toch gewonnen. Knap. In het college. Vier jaar revolutionair beleid … nou ja.

Zojuist haalde de partij een zeperd toen ze probeerden Sebastiaan Capel (baasje van Zuid – veel D66’ers die in 2014 weg moesten kregen een baantje bij stadsdelen) nog even een paar maanden de opengevallen wethouderspost te laten vullen. Het verzet was zo groot dat D66 zich snel terugtrok.

En nu lees ik over de manier waarop de huidige lijsttrekker Van Dantzig zijn eigen kandidatenlijst opstelt. Mensen die andere kandidaat lijsttrekkers steunden, niet welkom. Klinkt me bekend in de oren. Loesewies van der Laan mensen waren na 2007 niet meer welkom. Ruzie in Amsterdam. Betrokkenheid partijtop. Het lijkt 2010 wel. Toen kreeg Telleman ook ‘hulp’ van Den Haag. Leidde tot nog meer ellende.

Het valt te hopen dat Amsterdamse kiezers nu eens naar hun gemeente kijken en niet naar landelijk om de rekeningen op te maken. Hoe deed D66 het de afgelopen vier jaar? Afrekenen graag.

Ik vind dat #metoo gebeuren fascinerend en tegelijk over the top. Ik ken te veel vrouwen die ook verhalen hebben om het niet serieus te nemen. En te veel mannen die het nog steeds bagatelliseren.

Gelukkig kijk ik niet naar Pauw. Maar ook zonder dat kan ik niet ontsnappen aan het gedoe rondt Brandt Cortius. Is het gevoelloos als ik daar nu al ruimschoots genoeg van heb? Of hun orale seks afgedwongen of met instemming was? Het hele idee dat er in die Gooise krochten even wat wordt afgewerkt tijdens de commercial break staat me tegen.

Het is wel leuk om te lezen hoe Manafort, Gates en Papadopoulos in de problemen raakten. Het zijn klassieke gevallen, zou ik denken.

Manafort deed werk voor Gerald Ford in de Nixon traditie van verdeeldheid zaaien. Dat deed hij goed maar het echte grote geld verdiende hij met het helpen van louche types. Van Ferdinand Marcos, de dictator van de Filipijnen die tot het niet meer kon door Reagan gesteund werd, tot Mobutu, de moordenaar van Zaïre. Ik kwam dit soort types wel vaker tegen toen ik correspondent was in Washington. Ik herinner me een bijeenkomst bij de Heritage Foundation waar Jonas Savimbi, een onguur type dat met zijn Unita de burgeroorlog in Angola op gang hield (moest volgens Reagan om de commies tegen te houden), werd ontvangen als een held van de democratie.

Geen wonder dat Manafort zich helemaal thuis voelde bij Yanakovitch, de kleptocraat die Oekraïne runde met zijn hulp. Nou ja, toen het omviel was er weinig hulp. Maar Manafort is een type omdat zijn enige motivatie geld was. Hoe meer hoe beter.

Gates is een eenvoudiger geval. Begonnen als  onderknuppel van Manafort raakte hij ook verslingerd aan het grote geld. Nu wacht een mogelijke gevangenisstraf.

Die Papadopoulos is pas echt een type. Het hele verhaal zoals het opduikt uit de aanklacht is er een van een klein mannetje, aan de marge, dat zichzelf belangrijk wilde maken. Russische spionnen hadden goed gezien dat ze hem konden gebruiken. Papadopoulos blaatte over zijn contacten in de Trump campagne (direct contact tussen Poetin en Trump in het vooruitzicht) en al die tijd werd hij gestuurd door zijn Russische handlers. Uiteraard, want slim is hij niet, zonder dat hij het door had.

De eerste aanklachten van Mueller geven zo heel menselijke impulsen weer. Als Flynn aangeklaagd wordt – en daar is weinig twijfel over – dan zal opnieuw de kleinheid van zijn type blijken. En uiteindelijk komt het allemaal terecht bij de zieke man die het Witte Huis nu bevolkt en in machteloze woede tegen zijn televisie schreeuwt (Washington Post)

En daar komt Papadopoulos (roept de slechtste herinneringen op aan de Griekse dictatuur): een schuldig pleiten en medewerking aan het onderzoek. Dit gaat direct over de campagne. Daar is Trump nog niet klaar mee. Hij heeft gelogen over de contacten met de Russen toen hij, Papadopoulos, buitenlands politiek adviseur was van de psycho.

Zoals Jeffrey Tubin van de New Yorker stelt gaat ook de aanklacht tegen Manafort over zaken die weliswaar voor de campagne begonnen maar doorgingen tijdens de vijf maanden dat Manafort de baas was. En Gates, de mede-aangeklaagde, kon nog wel eens kiezen voor de veilige weg van medewerking.

De verdedigers van de psycho roepen maar twee dingen: geen bewijs van collusion (dat moet nog blijken) en kijk naar Clinton (tamelijk irrelevant).

Lekker zo die gaat.

Zo, dat liegt er niet om. Manafort is aangeklaagd, volgens de Washington Post, met ‘a 12-count indictment with conspiracy against the United States, conspiracy to launder money and making false statements’.

Samenzwering tegen de VS. Dat is niet misselijk. Ondertussen lijken deze aanklachten niet gerelateerd aan het werk dat hij voor Trump deed. Ze tonen wel dat Trump met Manafort een gevaarlijk type binnenhaalde. In hoeverre dat de campagne heeft beïnvloed staat nog te bezien.

Ik verwacht dat Flynn ook voor de bijl gaat. Daarna wordt het echt spannend.