Sanders was erger dan Trump; ze wist dat ze loog.

De president van de Verenigde Staten kan het niet helpen. Hij is een narcistische psychopaat, een pathologische leugenaar die zichzelf alles wijs kan maken. Dat is een ziekte. 

Sarah Sanders, de woordvoerder van deze psycho, dat is een ander verhaal. Zij weet beter. En toch loog ze, bedroog ze, zeikte ze af en uiteindelijk, toen het alleen maar idioterie opleverde, schafte ze persbriefings en vragen stellen helemaal af. Ze ging alleen nog naar de Trumpistan-omroep om haar, Trumps verhaal, te vertellen. 

Mevrouw Sanders wilde herinnerd worden voor haar eerlijkheid en transparantie. Misschien moet ik mezelf corrigeren, misschien is Sanders zelf ook niet helemaal bij haar verstand en weet ze niet beter.

Het Mueller rapport laat er geen misverstand over bestaan dat ze aantoonbaar gelogen heeft over de ‘countless’ werknemers van de FBI die dankbaar waren dat Trump directeur Comey had ontslagen. Het was patente onzin, zoals de NYT reporter die er indertijd over doorvroeg heel goed wist.

Sanders heeft een erfenis. Ze is deel van de ondermijning van de civic society die nodig is om een levende democratie te handhaven. Zonder beschavingsregels is dat niet mogelijk. Dat Trump dagelijks die democratie ondermijnd is tot daar aan toe. Hij is ziek en de deels opportunistische, deels ongelooflijk domme kiezers van de man hebben hem in het Witte Huis gezet. 

Het was een keuze van Sanders om daaraan mee te doen, zoals iedere official die zich door Trump laat compromitteren eindeloos met die daad achtervolgd moet worden. Sanders wil, schijnt het, gouverneur van Arkansas worden, net als pappa dat was. Het is de bewoners van die diep zuidelijke staat gegund. Ze krijgen eerlijkheid en transparantie. Good luck daarmee.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Wie gelooft in vredesnaam nog Bolton, Pompeo of de psycho zelve?

Geleidelijk aan komen we in de buurt van een crisis die zal laten zien wat het geërodeerde presidentschap van de psycho nog aan geloofwaardigheid heeft. Nee, ik heb het niet over de diverse pogingen van Trump om de controle van zijn uitvoerende macht door het Congres te ondermijnen, ook al gaat dat leiden tot een constitutionele crisis.

Het is de aanval die in de Perzische Golf zou zijn uitgevoerd op twee Saoedische olietankers. Als John Bolton, Mike Pompeo of de psychopaat zelf ons komt vertellen dat hij honderd procent zeker weet dat Iran erachter zit, geloven we hun dan?

Ik niet. Dat is het probleem met een pathologische leugenaar als president. Je kunt zijn woord noch dat van zijn regering vertrouwen. Ik weet natuurlijk niet waar dit allemaal toe gaat leiden – geen Amerikaan, afgezien van Bolton en Pompeo, wil een oorlog met Iran maar het zou de moordenaars in Saoedi Arabië die ook met hun klauwen zitten in Jemen, Egypte, Soedan en andere onwelriekende regimes, niet slecht uitkomen.

In de VN konden de toehoorders nog lachen toen Trump oreerde dat zijn presidentschap het meest succesvolle was in de geschiedenis. Als hij beweert dat er militair moet worden opgetreden tegen Iran dan valt er niets te lachen.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Biden en Sanders verliezen momentum, Warren stoomt op.

Het gaat goed met de rollator kandidaten in de Democratische Partij. Dat wil zeggen, zowel Joe Biden als Bernie Sanders verliezen aanhang. Ik kan het niet genoeg toejuichen. Een wat minder oudere maar toch oude kandidaat spint er garen bij: Elizabeth Warren.

Het zijn allemaal beginnende schermutselingen. In dit stadium zegt het allemaal niet zo veel. Maar geleidelijk aan worden dingen duidelijk, blijken de kwaliteiten van kandidaten (of hun gebrek daaraan) en worden eerste of tweede indrukken bevestigd.

Biden liet de afgelopen weken zien dat het gestuntel dat zijn eerdere campagnes kenmerkte geen uitzondering was maar regel. Hij flipflopte over de financiering van abortus voor arme vrouwen en, acharme, hoe naïef kun je zijn, hij oreerde over die fabuleus coöperatieve Republikeinen. Daar kon je zonder Trump prima mee samenwerken. Geheugenverlies is een van kwalen van Uncle Joe: weet hij niet wat de Republikeinen deden onder zijn eigen president Obama? Of onder Clinton? Biden is aan het schuiven en ik vermoed dat het steeds zichtbaarder zal worden dat hij niet geschikt is.

Sanders hield een toespraak over zijn democratisch socialisme. Het was een aanval om te verdedigen. Sanders probeerde zich los te wringen van de Republikeinse aanval op linkse Democraten als socialisten – nou ja, Sanders is natuurlijk nog steeds geen Democraat. De gemiddelde Amerikaan, en zeker niet de psycho in het Witte Huis, heeft enig idee van socialisme of van sociaal democratie, maar Sanders probeerde er zijn eigen draai aan te geven. In zijn soort een goede toespraak maar het zal de erosie van kiezersbestand niet stoppen. In deze campagne had Sanders nooit een kans. Hij is er alleen om het erfgoed van links te bewaken. Of hij het zelf weet, kan ik niet inschatten. Maar ik durf ronduit te stellen dat hij niet de kandidaat wordt.

Elizabeth Warren stoomt gewoon door. De Pocahontas onzin heeft ze achter zich gelaten. In haar visie is sociaal democratie gewoon kapitalisme met een menselijk gezicht en met het realisme dat egoïstische zakkenvullers altijd een dreiging zullen vormen en dat grote monopolisten moeten worden opgebroken. Komt aardig in de buurt van wat Sanders wil maar Warren brengt het stukken beter. So far, so good.

De psycho gaat volgende week zijn kandidatuur voor herverkiezing aankondigen. Het zal mij benieuwen of hij gaat proberen zijn basis uit te breiden of zijn vaste aanhang te consolideren. Gezond verstand zou het eerste doen vermoeden, de wetenschap dat deze man totaal van de wereld los is doet met het tweede verwachten. Nu de peilingen zich tegen Trump keren, gelooft hij niet meer in peilingen – zegt hij. Maar reken maar dat deze schandvlek op de Amerikaanse geschiedenis zich zorgen maakt.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Van WNL, de Telegraaf en leugens die niet zomaar voorbijgaan.

We hebben een publieke omroep. Die draait, ongelooflijk als dat mag klinken, op leden van omroepen. Een slechtere basis voor een systeem kun je niet bedenken nu waardering voor een omroep niets te maken heeft met de programma’s die ze maken (of die door een of andere hotemetoot worden goedgekeurd). Put your money where your mouth is, roep ik al jaren. Alleen publiek geld als daar privaat geld tegenover staat.

Nu de grote hervorming. Omroepen hebben geen leden meer, zelfs niet met hun lullige gidsen. De briljante oplossing van Den Haag: verlaag de benodigde aantallen leden. Was 150.000 het minimum, nu de Telegraaf omroepen (hoezo publiek bestel?) die norm niet kunnen halen wordt die verlaagd tot 50.000. Kunnen we de briljante programma’s van WNL en de zakkenvullende jochies van Powned blijven houden.

Eigenlijk moet je er gewoon over ophouden. Onze publieke omroep is een lachtertje.

                                                                                  #

Donald Trump en Boris Johnson draaien op leugens. Dat geldt ook voor hun fans. Derk Jan Eppink, op straat gegooid (nou ja, door de krant zonder mening weggemasseerd) nadat hij had gelogen over Beto O’Rourke omdat Eppink altijd liegt over niet-Republikeinen. Een Trump-fan zit namens Nederland in het Europees parlement. Met dank aan de uiltjesknappende corpsbal.

Misschien moet je liegende en bedriegende columnisten gewoon negeren. Maar de voormalige linkse jongen Leon de Winter is Trump-fan, zonder enige restricties. Trumps Midden Oosten beleid is de belangrijkste reden, vooral de hulp voor de moordenaars in Saoedi Arabië en onvoorwaardelijk Trump-steun voor Nethanyahu. Plagiaat is niet het juiste woord maar De Winter is goed in het reproduceren van Fox News onzin. Zoals de permanente vervolging van de psycho terwijl Mueller hem toch had vrijgepleit.

De Winter schrikt ook niet terug voor een valse tackle. Ten tijde van de aanslagen in Sri Lanka lieten Barack Obama en Hillary Clinton beide weten zorgelijk gestemd te zijn. Daar geen verrassing. Ze hadden het over ‘Easter worshippers’ oftewel mensen die de dienst volgden tijdens Pasen. Normale term voor iemand die naar de kerk gaat, een worshipper. Fox News maakte er een anti-christelijke onzinparade van door ‘worshipper’ in een of andere satanische context te plaatsen.

De Winter, die zijn kennis van Amerika claimt te hebben opgedaan toen hij er woonde en dus wel beter weet, nam dat geneuzel over. Hij maakte er ‘Paas aanbidders’ van alsof Obama en Clinton in christenen denigrerende termen hadden gesproken. Iedereen die wel eens Engels heeft gesproken weet dat dat onzin is, zelfs De Winter. Maar het paste in zijn verhaal dat de opwinding over opgeblazen christenen minder was dan de doodgeschoten moslims in New Zealand, wat op zich al een onzin verhaal was.

Het punt is dat dit soort leugenaars en valse menners worden getolereerd door zich serieus noemende dagbladen. In het geval van Eppink door de Volkskrant die het blijkbaar zo nodig vond om een ‘rechts’ geluid te laten horen dat ze Eppinks overduidelijke falen door de vingers zagen. In het geval van de Telegraaf, de anti-Groen Links actiekrant, is het ernstiger want daar is De Winter deel van de opinie die ze willen uitdragen. Er is ruimte voor een pro-Trump verhaal – uiteraard – maar De Winter geeft zelfs verdedigers van Trump een slechte naam door zijn intellectuele valsheid.

Heeft De Winter precies bereikt wat hij wil bereiken, namelijk iemand die Trump een schande vindt voor het presidentschap en een kanker voor de Amerikaanse democratie, boos maken? Ja. Maar je mag leugens en onoprechtheid ook niet ongemerkt laten passeren. Zelfs niet als ze in de Telegraaf verschijnen, de krant die via WNL en Powned in het publieke omroepsysteem geïnfiltreerd is en niet terugschrikt voor een leugentje meer of minder, al was het maar door iets eindeloos te overdrijven.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Joe Biden en de Clintons: wantrouw politici die niet in staat zijn te leren.

Politici hebben meestal moeite zichzelf te heruitvinden. Eenmaal vastzittend in een patroon, blijven ze daarin zitten of, als ze er proberen uit te komen, staan ze te boek als opportunisten of niet authentiek. In deze laatste categorie John McCain, de maverick in 2000 die in 2008 knievallen maakte naar christelijk rechts en obstructie Republikeinen en ook nog eens de domste politicus van Amerika inhuurde als vp kandidaat – enfin, het resultaat was verhelderend.

Maar wat mij fascineert is het gebrek aan leervermogen van politici. Fouten maken is geen probleem, maar als je er niets van leert en dan hetzelfde fout doet, dan wordt het een geweldig obstakel. Ondanks zijn close call met big hair problemen wist Billy Clinton in 1992 in New Hampshire als tweede te eindigen (!) en zichzelf comeback kid te noemen. Zijn totale gebrek aan discipline was echter niet te repareren, hij leerde niets van de near death ervaringen en maakte een puinhoop van zijn presidentschap.

Hillary is van hetzelfde laken een pak. Niet in staat te leren van ervaringen. Health care naar de knoppen in 1994 door arrogantie en negeren van congres? Ah, sucks, gewoon doorgaan. Travelgate, Whitewater, Lewinsky en andere flutschandalen onderschatten, ontkennen, bagataliseren,  liegen en dan na zes maanden erkennen dat er problemen waren: het email ‘schandaal’ van 2016 toonde dat ze niets had geleerd. Sterker, haar kandidatuur in 2016 was een weigering te onderkennen dat ze niet geschikt was. Niets geleerd van 2008. Haar campagnememoires heten What happened en als bewijs dat ze niets geleerd heeft ontbrak het vraagteken. Ze had geen idee wat haar overkwam.

Met voorbijgaan van Trump die een vlakke leercurve heeft – hij weet niets en zal nooit iets weten – is het opmerkelijk dat Joe Biden wiens eerdere campagne in 1988 ten onder ging in een plagiaat schandaal, nu weer last heeft van … u raadt het, een plagiaat schandaal. Domme onderknuppels moesten een programma samenstellen over klimaat – niet iets waar Biden ooit over nagedacht of gesproken heeft – en met ‘clip and paste’ rommelden ze wat in elkaar. Waarna natuurlijk onmiddellijk bleek dat het gejat was of zonder bron gebruikt. Zou Uncle Joe, een goedaardige hugger, backslapper en neus in het haar steker, zijn staf niet hebben gewaarschuwd voor juist dat soort problemen? Ik denk het niet.

U weet het, ik heb geen hoge pet op van Biden. Een bejaarde waar we niets aan hebben voor de toekomst maar vooral ook iemand die hardleers is. Afschrijven maar.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Roky Erickson overleden (13th Floor Elevators)

It’s the season of dying, nu Roky Erickson, voor liefhebbers van psychedelische muziek in de jaren zestig (13th Floor Elevators) en later talloze andere groepen en zijn eigen solo werk. Het was Austin op zijn best, jaren zestig zoals ze voor de ouderen onder ons onvergetelijk waren. Het was ook iemand die er zelf onderdoor ging, vergelijkbaar met Pink Floyd’s Syd Barret en Skip Spence.

De beleving van het voor het eerst horen van dit soort muziek is moeilijk over te brengen op latere generaties.

Dit artikel in de Guardian vertelt het beter dan ik het kan.

En nog beter spreekt de muziek:

You’re gonna miss me.

Slip inside this house

 

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Warren bouwt haar campagne goed op.

Een paar weken geleden merkte ik op dat Elizabeth Warren, de senator voor Massachusetts, tot nu de campagne heeft gevoerd met de meeste inhoud maar ook met de beste geleidelijke opbouw. Een artikel in de New York Times deze week komt tot dezelfde conclusie.

Ze mag niet uitbreken boven de tien procent, de zwakte in het verder groeien van Sanders en de algehele niksheid van de Biden campagne maken haar een belangrijke mededinger. Mijn probleem met haar blijft dat ze eigenlijk te oud is – in juni wordt ze 70.

Van alle anderen lijkt me mayor Pete het best gepositioneerd in deze fase van de strijd. Geleidelijk aan lijkt duidelijk te worden dat Kristen Gillibrand de boot gemist heeft, ergens – volgens mij zelfs al in 2016 toen zij het veel betere alternatief was voor Hillary. De senator die een voorsprong leek te nemen, Kamala Harris, lijkt geblokkeerd te zitten.

We zijn nu in afwachting van de twee debatten die de Democratische Partij organiseert voor de meer dan twintig gegadigden. Daarna zal aan de onderkant iets meer duidelijkheid ontstaan.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Virginia Beach.

Thoughts and prayers … kras … thoughts and prayers … kras … thoughts and prayers …

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Laat hem niet McCain zien, dan loopt hij uit de rails. De psycho in Japan.

Arme kleine Donald. Om zijn diepe emoties te ontzien en zijn stabiele genie stabiel te houden, gaven ‘goed bedoelende’ onderknuppeltjes (volgens Trump die daar blijkbaar wel iets in zag) in het Witte Huis de marine opdracht om de naam van het schip John McCain in de haven van Japan waar de psycho porno president op bezoek was, af te schermen. De bemanning werd op verlof gestuurd.

De psycho zelf zei van niets te weten en voor de verandering geloof ik hem. Volgens anonieme bronnen in het Witte Huis was de bedoeling het stabiele baasje te ontzien, zodat hij niet off the rails zou gaan. Nou ja, dat deed hij door zijn vriend Kim te citeren over het IQ van Joe Biden. 

Het zegt iets over de sfeer in het Witte Huis. Proberen te voorkomen dat de psycho uit zijn dak gaat, zijn vingertjes gebruikt voor een tweet storm of wat dan ook. Zie vorige week de idiote persontmoeting met boeren toen hij aan drie van zijn medewerkers, ook wel bekend als het verplegend personeel, vroeg hoe hij was toen hij na drie minuten de vergadering met Pelosi en Chumer opblies over infrastructuur. Very stable, zeiden de onderknuppels braaf. Kellyanne Conway beklaagde zich eerder dat Pelosi haar als dienstbode behandelde – onterecht, want Conway werd genegeerd omdat ze, nou ja, genegeerd kan en moet worden – maar liet zich hier net als die andere sukkels behandelen als erger dan een dienstmeisje. 

Je moet er niet aan denken wat er in dit Witte Huis gebeurt als er werkelijk een crisis is. Zoals in de Cheney-bende de vicepresident de beslissingen nam, zo zal in dit gekkenhuis de macht liggen bij John Bolton en Stephen Miller, beide uitzonderlijk stabiele genieën natuurlijk, met bijzonder onfrisse ideeën.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Bij het overlijden van Edmund Morris, biograaf van Theodore Roosevelt

Om de een of andere reden heb ik het overlijden van Edmund Morris, vorige week, gemist. Niet zo lang geleden heb ik Morris’ levenswerk, de driedelige biografie van Theodore Roosevelt, weer eens geheel doorgelezen. Mijn boek  De Roosevelts, dat wil zeggen Theodore, Franklin en Eleanor komt in september uit, vandaar. Amerikaanse politieke biografieën zijn goed, soms uitzonderlijk goed zoals die van Lyndon Johnson door Robert Caro. Morris’ werk was topkwaliteit maar miste iets scherps, een inzicht in de denkwereld van de man en de wereld om hem heen. In The Atlantic merkt Andrew Feruguson dat terecht op.

Ik had het eerste deel van de Roosevelt biografie, The Rise of Theodore Roosevelt, al in mijn kast staan toen ik correspondent was in Washington, tijdens de Reagan-jaren. We waren gefascineerd toen Ronald Reagan, ook begeesterd door dat eerste deel (nou ja, hij werd omgepraat door zijn omgeving die iets voor de eeuwigheid wilde), Morris uitnodigde om als fly on the wall mee te lopen, met het doel een biografie te schrijven. Het was een vererende, zij het licht verontrustende opdracht – althans dat zou het voor Morris hebben moeten zijn.

Toen Dutch uitkwam, met als veelzeggende ondertitel A Memoir of Ronald Reagan, bleek Morris ondanks die persoonlijke ingang niet in staat geweest om door te dringen in de persoon Reagan. De ideeënwereld van de president, als er zo’n wereld was, bleef voor hem een raadsel. Een biografie was niet mogelijk, vandaar de memoires in de ondertitel: Morris voerde de noodgreep in om zichzelf als karakter toe te voegen aan wat daardoor een volledig fictieve beschrijving van Reagans leven werd. Wel mooi geschreven, dat wel. Ik heb het al die tijd in mijn kast staan, nooit herlezen. Lou Cannon werd de biograaf van Reagan, een plichtmatige, vriendelijk gezinde journalist met dito boeken.

De ironie is dat Morris met zijn mislukte boek wel de vinger legde op wat Reagan deed tikken, namelijk dat niemand het wist – misschien Reagan zelf ook niet. In een interview met 60 minutes zei Morris later: ‘Niemand rondom hem begreep hem. Iedereen die ik interviewde zou, vrijwel zonder uitzondering, uiteindelijk zeggen, “Weet je, ik heb hem nooit kunnen begrijpen”. Dat is een mooie samenvatting van een dik boek en misschien had hij het daarbij moeten laten.

Ik had gemengde gevoelens over Morris’ boeken over Theodore. Dit is wat ik schrijf over Morris in mijn boekenverantwoording van De Roosevelts: ‘Theodore Roosevelt kreeg met Edmund Morris de biograaf die hij verdiende en dat bedoel ik positief. Morris is bewonderend en tolerant voor een onderwerp dat in zijn excessen en energieke springerigheid soms wel wat meer kritiek vergt dan Morris kan opbrengen (hij doet soms denken aan de 45ste president, zeg ik enigszins besmuikt). Het derde deel van Theodore’s avonturen, Colonel Roosevelt, dat in 2010 verscheen, is minder interessant omdat de man geleidelijk aan aan invloed verliest en een reliek wordt van een andere tijd.’ Morris’ vrouw Sylvia Jukes Morris schreef een biografie van TR’s tweede vrouw, Edith, dat lijdt aan hetzelfde euvel: te veel bewondering en te weinig inzicht.

Maar terug naar de overledene. Het is Morris’ lot dat hij bekender is door de totale mislukking van Dutch dan door zijn historische werk. Morris was zich daar goed van bewust maar ik was toch verrast om in zijn overlijdensbericht te lezen dat hij zichzelf niet zag als een historicus. Hij zei niet erg geïnteresseerd te zijn ‘in politiek en beleid’. Wat hem echt bezig hield waren ‘karakter, verhaal, de vervreemdende werkelijkheid’. Inderdaad, van een historicus mag je meer verwachten, al is het evenzeer waar dat de meeste historici saaier schrijven dan Edmund Morris deed.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen