Asscher begint te wanhopen

Het spijt me te horen dat Asscher zo pessimistisch is over zijn eigen kansen dat hij rekeningrijden zoals voorgesteld door Groen Links aanvalt. De aanvallen op Klaver, ook door Dijsselbloem, hebben iets wanhopigs. Maar met het rekeningrijden en het argument dat ‘de gewone man’ dan niet meer ‘normaal’ naar zijn werk kan is meer aan de hand.

Als je dat zo hoort klinkt het als de boodschap van iemand die zelf niet meer gelooft in zijn kansen. Die advertentie met die mallotige tekst was al een teken, dit voegt er aan toe.

Maar op de merites: het wordt tijd dat rekeningrijden wordt ingevoerd. 

In het kader van mijn deelnemen ook naar Klaver gekeken bij Buitenhof. Ging hem goed af. De vragen van de interviewer van dienst waren weinig effectief maar Klaver haalde eruit wat hij kon. 

Flynn en de FBI

Het lijkt erop dat generaal Flynn een op zijn minst onhelder, op zijn slechts leugenachtig verhaal heeft gehouden tegen de FBI toen die in januari hem ondervroegen over zijn innige band met de Russen.
Liegen tegen de FBI kan strafrechtelijk vervolgd worden. Dat betekent dat Flynn onder ede gehoord kan worden, hij kan getuigen in ruil tegen vrijstelling van vervolging. dan moet hij alles zeggen.
Dat is de volgende stap naar de contacten tussen de Trump campagne en de Russen voor de verkiezingen.
Gaat nog leuk worden.

Scenario’s in circus Trump

Hoe lang kan circus Trump nog doorgaan? Langer dan je zou denken. De man is nuts, ongeschikt en niet in staat om iets te leren. Dat is de uitgangspositie.

Neem een paar gegevens. De vice president is kwaad. Hij werd in zijn hemd gezet, zowel door de baas als door de staf. Hij heeft het meeste voordeel van een verwijdering van Trump maar dat maakt hem ook meteen verdacht. Hij kan dus niet veel doen in het openbaar, hoogstens achter de schermen. Hij gaat een parallelle regering opzetten, a la Dick Cheney toen hij de macht overnam van kleine Bush.

De staf van Trump is incompetent. Dat geldt voor Reince Priebus, chief of staff, en voor het overgrote deel van de National Security Staff. Priebus heeft laten zien dat hij geen controle heeft en kan hebben. De National Security Council zal chaos blijven zo lang een nieuwe adviseur niet zijn eigen mensen mag benoemen.

De ‘adviseurs’ van Trump zijn chaotische idioten. Bannon loopt voorop, gevolgd door die mallotige Steve Miller die zich afgelopen weekend belachelijk maakte. Zogenaamde stabilisator Kellyann Conway stond de afgelopen compleet voor schut. Ze heeft of geen invloed, of wordt zelf in het donker gehouden en lult maar wat. ‘Ik heb vanochtend met de president gesproken’ ligt haar in de mond bestorven maar het is nu duidelijk dat die president niets van belang tegen haar zegt. Ze is niet meer geloofwaardig.

De joker in het dek is denk ik de schoonzoon. Niet dat hij iets begrijpt van democratie of bureaucratische processen, maar hij weet waar zijn belang ligt. En dat belang is Trump redden van zichzelf. Gebeurt dat niet, dan ligt ook de toekomst van schoonzoon in duigen.

Ten slotte is er het Congres. Daar hebben labbekakkerige, laffe Republikeinen de macht. Zij zullen zich pas tegen Trump gaan keren als het onvermijdelijk is dat hij valt. En als ze dat doen is hij al gevallen.

Dat zijn de gegevens. Wat zijn de scenario’s? Het beste voor de psycho zelf is dat schoonzoon hulp haalt. James Baker werd door David Gergen genoemd maar dat was niet oprecht. Baker is te oud. Gergen is precies de man die nodig is om orde te scheppen. Zo zijn er nog wel een paar mensen in Washington. De grown ups moeten het overnemen. Maar dat zal pas gebeuren als de kliek van Bannon & Co is verwijderd. De twee gaan samen. Wie moet de psycho daarvan doordringen? Alleen Ivanka en schoonzoon kunnen dat. Eigenlijk helemaal opnieuw beginnen met de transitie.

Het slechtste scenario is als uit onderzoek blijkt dat de Trump campagne al maanden contacten met de Russen had. Dan is deze president niet legitiem. Maar ook de vice president is dat niet meer. Het Congres eigenlijk ook niet maar dat kan claimen dat het op eigen titel is gekozen. Impeachment geeft een niet legitieme vice president de macht. De enige oplossing is: Pence neemt ontslag, het Congres benoemt een nieuwe vice president, waarna Trump ontslag neemt.

Er tussenin liggen verscheidene scenario’s. Alles kan doorrommelen tot de psycho in dwangbuis wordt afgevoerd. De man is ziek. Het is lastig om een grondwettelijk gerechtvaardigde afzetting te arrangeren. In 1919 kon Woodrow Wilson rustig blijven zitten terwijl hij half verlamd was en geheel ongeschikt. Dan wordt Pence president. Dat Pence president wordt, is onder alle omstandigheden en alle scenario’s het favoriete pad van de Republikeinen. Het zou gewoon de klassieke vleugel de macht geven. Ze zijn er niet voor gekozen maar dat heeft Republikeinen nog nooit ervan weerhouden om die macht te gebruiken.

Trump kan gewoon dood neervallen. Ik heb het nooit uitgesloten. De man is zeventig, te zwaar, doet niet aan lichaamsbeweging en zit iedere avond in een witte kamerjas zich op te winden voor televisieprogramma’s die hem belachelijk maken. Dringt het tot hem door dat er grond is voor twijfels aan zijn succes? Hij zal er zich lang tegen verzetten, de werkelijkheid ontkennen, maar als het duidelijk wordt, bijvoorbeeld door een echte crisis, dan kon hij zomaar instorten. Trump dood. Pence president. Alles vergeven en vergeten, Republikeinen gaan gewoon door waar ze gebleven waren.

Hoe lang kan de status quo doorgaan? Niet zo heel erg lang, vermoed ik. Er komt een echte crisis waar de psycho niet in zijn restaurant vergadert maar in de situation room en de foute beslissingen neemt. Iran, Noord Korea of Chinese eilandjes. Misschien weerhoudt minister Mattis hem van dommigheden, of de CIA directeur. Deze door hem benoemde mensen zijn niet loyaal aan een president die duidelijk niet in orde is. Ze zullen denken aan hun eigen reputatie, hun plicht als minister en, jazeker, het landsbelang. De vraag is hoe lang geheim blijft dat Trump door zijn omgeving van idioterie is weerhouden. Dat kan even duren, maar het komt zeker.

Welk van deze scenario’s is het meest waarschijnlijk? Ik denk eigenlijk het schoonzoon scenario maar dat veronderstelt dat Trump niet zo van de werkelijkheid los is dat hij naar zijn schoonzoon luistert. Anders is een langzaam opkruipende crisis de meest waarschijnlijk weg.

Hoe het ook zij, de vergelijkingen met Watergate zijn niet op zijn plaats. Mad King George lijkt me toepasselijker. Denk liever out of the box. Dit is een unieke situatie, zonder precedent. Voor de langere termijn lijkt het te duiden op iets dat veel problematischer is: de teloorgang van de Verenigde Staten. Geen enkel scenario, zelfs het meest positieve, kan wegpoetsen dat Amerikanen bij hun volle verstand een ongeschikt persoon in het Witte Huis zetten.

Wie heeft de deur van het gesticht open laten staan?

De psycho ging gisteren echt uit zijn dak. Gewoon laten gebeuren jongens, de man is niet te verbeteren, oncontroleerbaar, omringd door onderpsycho’s.

De voorziene opvolger van de Russische mol generaal Flynn heeft afgezegd. Niet vanwege familieredenen, dat is onzin. Omdat hij zijn eigen staf niet mag benoemen. Dat betekent dat hij met de verzameling idioten moet werken die er al zit. 

Mogen we dat even vaststellen? Niemand van enige kwaliteit zal deze baan aannemen met het huidige bestand. 

Please, heb geduld met Trump, geef hem meer touw, help hem

Please, Democraten, laat Trump vooral zichzelf ophangen aan zijn incompetentie. 

Het is onverstandig om een man die op het punt staat zelfmoord te plegen een zetje te geven. De kiezers van Trump zullen, zoals nu al wordt geroepen in de conservatieve media, hem als slachtoffer portretteren van een samenzwering van links.

Laat hem doormodderen, een oorlog veroorzaken, Israël helpen naar de ondergang, Iran schofferen. Help hem.

De Republikeinen, verantwoordelijk voor deze president, zullen hem moeten laten vallen. Wacht daarop. Neem de tijd.

Terwijl een groot aantal commissies in het Huis onzin over Benghazi onderzocht, weigert het Huis tot nu toe om serieus achter de mollen in het Witte Huis aan te gaan. Nee, de baas van dit soort commissies wil een onderzoek naar de lekken die deze mollen aantoonden. 

We zijn nog in een vroege fase van de ondergang van Trump. Geduld. Please.

Asscher had het kabinetsbeleid moeten omarmen en daarop verder bouwen

In de NRC gisteren een analyse van diverse lieden over de campagnes tot nu toe. 

Mij uit het hart gegrepen was het verwijt aan Asscher dat hij de verkeerde strategische keuze heeft gemaakt. Hij had het regeringsbeleid moeten omarmen en van daaruit moeten verder bouwen. Nu valt hij tussen de wal en het schip. Inderdaad, ik denk dat Samsom dat beter had gedaan, anders. Nu is Asscher steeds de lul in debatten. Alle verdediging van het kabinetsbeleid die wel geloofwaardig overkwam, heb ik gehoord van Dijsselbloem.

Ook het verlies van de SP aan de PVV blijft interessant (ook verlies van de PvdA aan de PVV). Dat zijn Trump kiezers, die in wanhoop stemmen op iemand die ze niet vertrouwen. Met name de SP heeft niets gedaan, niets gezegd om vertrouwen te winnen dat zij het beter kunnen. Dit is Roemers laatste campagne, tijd om er wat leven in te blazen.

Nee, Gert Jan Segers, de founding fathers deden niet aan One nation under God

Over geschiedenis gesproken. De krant zonder mening had gisteren drie mooie items van historisch geklungel.

In een interview beweert Gert Jan Segers, lijsttrekker van de Christen Unie, dat ‘One Nation Under God’ de slogan was van de Amerikaanse Founding Fathers.  Hij wil betogen, geloof ik, dat het goed als landen onder gods hoede de wereld runnen.

Laat dat nou ironisch zijn. Deze kreet werd in 1954 toegevoegd aan de Pledge of Allegiance om de communisten te laten weten dat god aan de Amerikaanse kant stond. Heeft niets met de Founding Fathers te maken die inderdaad niet a-religieus waren, zoals hij zegt.

Niet a-religieus. Maar om de deïst Jefferson bij de christelijke joodse traditie in te lijven gaat me wel erg ver. Hij babbelt verder over de goddelijke inspiratiebronnen van Abraham Lincoln en de afschaffing van de slavernij. Mmm. Lastig verhaal. Lincoln gaf niets om geloof, en zijn reden voor afschaffing van slavernij hadden weinig met religie te maken en alles met civic society.

Verderop in de krant bewijs Michael van der Galiën zijn vaker blijkende onkunde door de Duitsers in de Fransen tijdens de Tweede Wereldoorlog samen kerst te laten vieren. Dat deden ze, dacht ik, één keer maar tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Tenslotte eindigt Derk Jan Eppink zijn altijd inzichtrijke column (inzicht in de lobby strategie van de Republikeinen) met de woorden ‘Het is een rendez-vous avec l’histoire’. Imponerend, maar ik ken de kreet alleen in de versie van Franklin Delano Roosevelt die zijn achterban in 1936 voorhield dat ze een ‘rendez vous with destiny’ hadden. Veel mooier en ook veel toepasselijker op Eppinks verhaal. Misschien kan hij volgende keer nog eens uitleggen hoe FDR Amerika redde van zijn eigen slechtste impulsen.

Geschiedenis, altijd lastig.

De armoede van historische vergelijkingen

Ik heb al eerder geschreven over de armoede van geest die journalisten ertoe leidt om steeds een historische vergelijking te zoeken. Dan krijg je onzin als Fortuyn=Trump en dergelijke.

Nu is het Watergate. Schandalen in Washington, onthullende journalistiek, lekken: natuurlijk, dat lijkt op Watergate. Maar Trumps Watergate? Kom op. Denk even wat verder na.

Never mind dat veel mensen, inclusief de schrijvers erover, te weinig weten van Watergate, wat bij de krant zonder mening in de on line versie wordt geïllustreerd met een stukje van ongekende onbenulligheid en vol fouten door Bert Lanting. De titel munt al niet uit door helderheid (‘de geur van Watergate begint zich steeds sterker op te dringen rond Donald Trump’ …. mag het wat korter, spitser) het artikel laat helemaal niet zien dat Watergate lijkt op wat er nu gebeurt en het kader is nonsens. Volgens de schrijver was Watergate een ‘operatie geleid door Nixon’. Huh? En was hij zo impopulair dat hij dacht niet herkozen te kunnen worden … Nou ja.

Maar to the point. Historische vergelijkingen zijn krukken voor de armen van geest. Donald Trump is een geval sui generis, zonder enig precedent. Vergelijkingen met een crimineel in het Witte Huis, met een donkere karakterstructuur, gaan niet op. Hier zit een incompetente man president te spelen. Daar komen ongelukken van. 

Het zwabberende NRC project

Het project van Peter Vandermeersch, de NRC, zwabbert lekker door. Nog steeds overkill aan columnisten.

De opinie van de krant werd aanvankelijk naar pagina twee gestuurd, links op de pagina. Dat was raar. Maar net toen we er aan gewend waren gaat de opinie van de krant weer terug naar de opiniepagina. Maar omdat die pagina’s nu halve pagina’s zijn, is het lastig om die opinie goed in te passen. Vandaag stond hij omringd door brieven en wetenschap.

Gelukkig (maar hoe lang nog?) heeft de NRC nog een mening. Bij de Volkskrant heeft de krant geen mening meer, alleen redacteuren kunnen zich lekker profileren. De krant is een mijnheer, hoorde ik vroeger altijd. Dat moet zo blijven. Een mijnheer met een mening. Daarmee heb je invloed, individuele journalisten hebben dat niet. 

Geen historisch precedent

Wat te doen met een presidentsverkiezing die niet legitiem was? Donald Trump kan verwijderd worden maar de Republikeinse meerderheden die aan zijn valse campagne te danken waren, blijven. Er is geen precedent voor in de Amerikaanse geschiedenis. Verkiezingen kunnen niet worden overgedaan.

In 1876 stalen de Republikeinen (ja, ook toen al) de verkiezingen door in drie bezette staten in het Zuiden (restant van de burgeroorlog) de kiesmannen te veranderen. Het leidde tot een patstelling die pas net voor de inauguratie werd doorbroken. De Democraten accepteerden president Rutherford Hayes in ruil voor een einde aan de bezetting en de reconstructie, eigenlijk een vrije hand in hun eigen Zuiden.

In 1800 was het probleem dat Jefferson en Burr gelijk waren geëindigd in kiesmannen, dat kon omdat toen in de grondwet stond dat iedere kiesman twee stemmen had en dat degene met de meeste stemmen president werd, de volgende vice president. Alleen had iemand vergeten om die vice-president dan minder stemmen te geven. Dus eindigden ze gelijk. Het kwam, zoals het hoort, in het Huis terecht waar Hamilton, bepaald geen Jefferson vriend, de doorslag gaf. Burr schoot Hamilton in 1804 dood.

In 2000 was onduidelijk wie in Florida had gewonnen vanwege grootscheepse chaos in het kiessysteem. De 537 stemmen van kleine Bush bleven staan en het Supreme Court werd overgehaald om het hertellen te staken, een interventie die door Scalia met geen mogelijkheid kon worden gerechtvaardigd op basis van een strikte interpretatie van de grondwet.

Maar een situatie waarin na de verkiezingen blijkt dat de president niet legitiem is gekozen, dat hebben we nog niet gehad. Het kan tot allerlei varianten leiden, gezien de stupiditeit van de Republikeinen in het Congres, waarschijnlijk tot niets goeds.

Trump en Pence kunnen worden verwijderd, dan moet het Congres een nieuwe vice-president aanwijzen en dat zou een partijloos type kunnen zijn. Zover zal het, denk ik, niet komen. President Pence zal de termijn van Trump uitdienen maar zonder veel eigen macht.