Thoughts and prayers, daar gaan we weer.

De psycho president heeft het geweld van vorige week, bomdreigingen en elf doden in een synagoge, niet willen benoemen als binnenlands geweld.

En waarom zou hij ook. Het is afstompend normaal, net als zijn NRA echo dat je maar meer wapens moet dragen om je te beschermen.

Vertel dat tegen de twee doden en vijf gewonden in een yoga studio in Florida. Sirsasana met een pistool in je yogapants, dat is het Amerika van de wapenfanaten, gesteund door de Republikeinen.

Doe het niet NRC, laat het hoofdartikel ongesigneerd.

De ombudsman van de NRC merkte tussen neus en lippen op dat hij lezers op een NRC cruise had gevraagd of ze ervoor waren dat hoofdredactionele commentaren ondertekend werden. 

Gelukkig waren ze dat niet. Maar het baart me zorgen dat er bij de NRC überhaupt gedacht wordt om het heilloze voorbeeld van de Volkskrant te volgen, nu een krant zonder mening, hoogstens een krant waar mensen werken die een mening hebben.

Ik kan werkelijk geen enkele reden bedenken waarom de NRC zo dom zou zijn om ondertekende hoofdredactionelen te plaatsen. De term ‘hoofdredactioneel’ geeft al aan dat het de mening is van de krant, althans van de hoofdredactie. Een krant heeft gezag, de mening van een krant heeft gezag. De mening van een enkele redacteur die een opinie ondertekent, heeft dat niet.

Er valt veel te zeggen over de afgenomen invloed van kranten, ook al lijkt het aantal lezers in elk geval in de VS toe te nemen sinds de psycho het Witte Huis veroverde. Het wegnemen van het gezag van de krant als krant zou die invloed alleen maar verder ondermijnen. 

Het is fijn om een krant met een mening te hebben, ook en zelfs als je het niet altijd met die mening eens bent. 

Presto, de beurzen gaan weer omhoog.

Gek, hè? De aandelenbeurzen duikelen en daar komt Trump met een tweet dat een deal met China mogelijk is. Presto, de beurzen gaan omhoog.

Zouden aandelenhandelaren zo naïef zijn dat ze een verkiezingsplot niet onderkennen? Laten ze zich zo beetnemen? In dat geval verdienen ze de verliezen die eraan zitten te komen na 6 november.

Is er iets aan het schuiven?

Dont’ hold your breath, maar ik geloof dat er iets aan het schuiven is. Ben iets optimistischer over de uitslag dinsdag. Maar misschien heb ik me in de luren laten leggen door een paniekerige Trump.

Beto kruipt dichter naar Cruz, de opkomst bij voorafverkiezingen tot nu toe is hoog, voor lui die Trump als persoon niet kunnen uitstaan (zeker niet na vorige week) maar niet op een Democraat willen stemmen, is het nu bij uitstek de tijd om thuis te blijven.

Vergeet Khashoggi niet!

Laten we Jamal Khashoggi niet vergeten. Het geheugen van het publiek is beperkt, bommen, antisemitisme, Trump vragen de aandacht. De media hebben niets nieuws te melden. Maar het oude nieuws is erg genoeg en de nasleep ervan mag niet worden genegeerd.

De moordenaarsbende in Saoedi Arabië moet niet vergeten worden. Zelf onderzoek doen, de daders vervolgen: allemaal flauwekul. De vraag van mensenrechtenheld Erdogan is nog steeds niet beantwoord: waar is het lichaam van Khashoggi?

De opdrachtgevers hebben na talloze leugens toegegeven dat de man vermoord is, in het consulaat van hun land. De moordenaars gingen vervolgens naar het huis van de consul.

Het wegwerken van het lichaam zou zijn uitbesteed aan ‘local operators’. Het is absoluut nodig dat de media en de op winst beluste BV Nederland (en BV Amerika, en BV Engeland) de druk houden op Saoedi Arabië.

Het veranderende Texas en Beto O’Rourke.

Ik had mijn artikel in de Groene over de senaatscampagne in Texas nog niet on line gezet.

In een van de meer fascinerende senaatsraces heeft O’Rourke zichzelf neergezet als een nieuwkomer met potentieel. Hij staat nu op vijf procentpunten achter Cruz, het is niet uitgesloten dat hij dinsdag ook nog wint. In elk geval heeft hij laten zien dat in het veranderende Texas Democraten weer een rol gaan spelen.

Bij deze. Overigens leuke aside: de kop ging over een ‘witte’ Obama, wat ik had geschreven was een ‘blanke’ Obama. ’t Is maar dat u het weet, ik doe niet mee aan die witte/blanke flauwekul. Hier oogt het precies als wat het is, een spagaat. Klik hier.Texas-2018

Wie wil een oplossing als je je ongenoegen lekker van je af kunt schreeuwen?

Ik zat nog wat na te denken over de haatzaaier in Amerika (en de kleutervarianten daarvan hier). Het komt me voor dat de mensen die Trump aanzet tot haat, die juichen op zijn greatest hits shows, die op social media tekeer gaan, dat die mensen helemaal geen oplossing verwachten van Trump. Ze vinden hun troost en soelaas in het boos zijn, in het horen van een machtig iemand die hun diepste onderbuikgevoelens verwoordt. Never mind dat er geen beleid is, dat er niets verandert voor die toehoorders. Daar gaat het niet om. Ze roepen graag ‘build that wall’ en ‘lock her up’. Dat is voldoende, onderwijl worden ze uitgekleed door de Republikeinse elite.

Ik moest hieraan denken toen ik een artikel las van Mark Elchardus in Socialisme en Democratie, het blad van de Wiardi Beckman Stichting. Hij concludeert voor veel mensen sociaal democratie niet meer wordt gezien als oplossing voor de mogelijke gevolgen van migratie, diversiteit en integratie(het nummer gaat over identiteit) ‘maar als een deel van het probleem’.

‘Het is duidelijk’, schrijft Elchardus, ‘dat betekenisvolle delen van het electoraat de oplossing inmiddels verwachten van extreemrechtse en rechts-populistische partijen en ook, steeds meer, van partijen die een conservatisme ontwikkelen dat gericht is op gemeenschapsafbakening, zoals de VVD in Nederland en de N-VA in België.’ Ook hier lijkt me dat tekort door de bocht. Deze delen van het electoraat verwachten helemaal geen oplossingen. Ze willen steun, mededogen, en misschien, ooit, de kans om andere groepen dan zij een hak te zetten (moskees verbieden en zo) maar ze zijn niet zo wereldvreemd dat er een oplossing verwacht wordt. Dat is precies het probleem van een haatzaaier als Wilders en een kortzichtige praatjesmaker als Baudet: ze hebben geen ‘oplossingen’.

Laat ik overigens Elchardus niet tekort doen. Hij pleit voor voortgezet sociaal democratisch beleid van vergroten van binding. Klassieke agenda: onderwijs. De vier waarden van Van Waarde: binding, verheffing, bestaanszekerheid en goed werk. De sociaal democratie, zegt hij, heeft behoefte aan een verhaal. Precies, dat denk ik ook. Maar niet een verhaal van problemen of oplossingen, maar een verhaal van wat een samenleving een samenleving maakt en welke rol de overheid daarin speelt. Iets om op terug te komen.

Have you no sense of decency?

Trump gaat tekeer tegen de media alsof er niets gebeurd is. Hij heeft het binnenlands terrorisme van vorige week niet zo benoemd maar weet wel zeker dat de media de echte vijand van het volk zijn. 

Het is tijd dat iemand uit de Trump omgeving het citaat opduikelt waarmee Joe McCarthy in zijn communistenjacht werd gedwarsboomd:

“Until this moment, Senator, I think I never really gauged your cruelty or your recklessness. …. You have done enough. Have you no sense of decency?”

Joseph Welch, 1954
De onbekende Amerikaan, 2018

Woorden hebben gevolgen.

Als het zaaien van verdeeldheid en het aanjagen van haat onder de meest extreme van je aanhangers je dagelijkse bezigheid is, dan valt het niet mee om te schakelen naar een boodschap van nationale eenheid. Het is een van de vele onderdelen van het presidentschap die Donald Trump niet onder knie heeft. Eenheid prediken past niet bij zijn persoonlijkheid en, zoals de afgelopen week weer onaangenaam duidelijk werd, hij vindt het maar wat lastig als zijn campagne voor de verkiezingen van 6 november in de wielen wordt gereden door mensen die zijn woorden serieus nemen.

Geweld is nooit ‘logisch’, maar het geweld deze week paste, laten we zeggen, in een patroon van demonisering en haat aanjagen dat we gewend zijn geraakt van deze president, zijn partij en de clubs die hen steunen. De rechtse samenzweringsmedia hadden niet alleen van George Soros, de rijke financier, vanwege zijn joods zijn een haatfiguur gemaakt, toen Democratische politici, inclusief ex-presidenten bommen ontvingen, verdraaiden ze dat tot een perfide samenzwering van diezelfde Democraten met het doel de Republikeinen er slecht uit te laten zien. De werkelijkheid is dat de Republikeinen er zonder welke hulp dan ook slecht uitzien. 

Dit keer ging het om een joods gebedshuis dat werd aangevallen. In juni 2015 was het een  door white supremacy haatpropaganda opjuinde rechtse jongeman die een zwarte protestantse gemeenschap in Charleston overhoop schoot, in november 2017 was een kerkje in Texas aan de beurt. We herinneren ons allemaal de dienst in Charleston waarin Obama voorgang in het zingen van Amazing Grace. Het paste helemaal bij deze man en zijn rol.

Zo past het ook bij Donald Trump dat zijn eerste reactie op de bommen irritatie was dat hij niet alle aandacht kreeg, en dat hij op schietpartij in de synagoge reageerde door de NRA-onzin op te lepelen dat als die gelovigen maar gewapend waren geweest het aantal doden lager zou zijn. Het paste helemaal bij Trump om een halve dag na zijn oproep voor eenheid (na de bommen) weer als een wilde tekeer te gaan tegen de ‘mainstream media’ die de werkelijkheid zouden verdraaien. Geleidelijk aan begint ‘mainstream’ meer betekenis te krijgen, meer gezag ook, want het betekent niet haatzaaiende propaganda outlets zoals Fox News en radiopiraten als Rush Limbaugh.

Een wijze conservatieve denker zei decennia geleden ‘ideas have consequences’, in een periode dat conservatieven nog ideeën hadden (slechte ideeën, maar goed). Nu zitten we in een fase waarin ideeën ontbreken en alleen woorden gebruikt worden om macht te verwerven. En die woorden hebben gevolgen. Trump is direct verantwoordelijk voor de sfeer waarin dit soort haatmisdaden plaatsvinden. Dat is geen politiek standpunt maar de werkelijkheid van 12 bommen en elf doden.

De lange versie van mijn NRC artikel.

Ik kreeg veel reacties op mijn stuk in de NRC gisteren over de diepe, gevaarlijke verdeeldheid in Amerika, met de Republikeinen sinds Nixon als grote boosdoeners.

Het is niet mijn gewoonte om andere versies van een verhaal parallel te plaatsen maar in dit geval is het voor mensen die echt geïnteresseerd zijn wel interessant de langere versie, met meer details te lezen. In het proces van editen (een krant heeft minder ruimte dan een weekblad) vallen dingen weg die je erbij zou willen hebben.

Vandaar hier de langere versie van het verhaal.