Obama’s Rusland dilemma

Het rapport in de Washington Post over de manier waarop Obama omging met de Russische interventie in de verkiezingen is fascinerend. Had Obama meer kunnen doen? Lastig te zeggen, zeker met de wijsheid achteraf hoe het gelopen is.

Obama had het probleem dat als hij de interventies van Moskou aan de grote klok zou hangen, dit ongetwijfeld door de Republikeinen zou worden uitgelegd als een manier om Clinton te laten winnen. Trump had immers al maanden lopen te roepen dat het verkiezingssysteem corrupt was en dat hij niet zou kunnen winnen omdat de Democraten dat zouden voorkomen.

Ik herinner me een verhaal over onderzoek naar contacten tussen Russische computers en die van de Trump campagne. Ik heb het niet teruggezocht, maar ik geloof dat we er toen weinig aandacht aan besteedden. Trump was immers een gevaarlijke idioot maar iemand die nooit president had kunnen worden.

Je moet het Trump nageven, zijn routine van verdachtmakingen om een pad voor zichzelf te creëren, werkt (zie gisteren over het Rusland onderzoek). Door corrupte verkiezingen te roepen kon hij voorkomen dat de corruptheid van de verkiezingen werd aangekaart.

Terecht wordt opgemerkt dat Obama niet moet worden beoordeeld op de uitkomst. Het was niet zijn taak te voorkomen dat zoveel domme en cynische Amerikanen de psycho in het Witte Huis zetten.

Ik ben nu ver gevorderd in het boek Shattered over de Clinton campagne en kan alleen maar zeggen dat Clinton het verlies alleen maar aan zichzelf had te wijten. Je haren rijzen te berge als je leest over de arrogantie, het slechte management, het gebrek aan visie en programma, de struisvogelmentaliteit en, het moet toch gezegd, het gebrek aan kwaliteit van de kandidaat. Ik heb altijd gevonden dat ze niet in staat is te leren en ja hoor, alle fouten van 1993 en 2008 worden nog eens gemaakt. Ongelooflijk, maar het doet je vermoeden dat haar presidentschap niet goed zou zijn afgelopen. Ze had het gewoon niet.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

De Trump methode op volle toeren

Dit is de Trump methode. Zeggen dat Mueller, de speciale aanklager een eerbaar man is en dan vele malen suggereren dat hij niet betrouwbaar is omdat hij bevriend zou zijn met Comey en alleen maar Democraten inhuurt.

Het vervelende is dat als je dit steeds maar herhaalt, mensen het gaan geloven. Trump verkoopt complete onzin door te zeggen dat het Rusland onderzoek een wraakactie is van slechte verliezers, de Democraten. Onzin omdat het vooral door hemzelf is aangejaagd, door wat hij heeft gedaan en gezegd. Maar door eindeloos die flauwekul te herhalen wordt het voor de Trump achterban een feit.

Typisch Trump maar gevaarlijk voor de langere termijn van de democratie. Dit is het soort onzinverhalen die mensen over de rand kan duwen, zowel wat geweld betreft als wat de bereidheid betreft om te tolereren wat de psycho doet. Als Mueller straks wordt ontslagen, is de rechtvaardiging ervan al maanden voorbereid. 

Newt Gingrich, meer dan Trump de grote vervuiler van de Amerikaanse politiek (omdat Trump het van nature doet en Gingrich omdat hij een smeerlap is), sinds de jaren tachtig toen hij zijn destructieve campagne begon, helpt lekker mee. 

Niemand met enig verstand gelooft wat Trump zegt of ziet niet wat Gingrich doet. Het probleem is dat er zoveel mensen zonder verstand, bereid om hun leugens op te slobberen.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Senaat legt basis voor Amerikaans ziekenfonds

Er is maar een ding goed aan Trumpcare zoals de wrede, harteloze, cynische Republikeinen die voorstellen: over een paar jaar zal het klimaat rijp zijn voor een echt ziekenfonds. En zullen die Republikeinen, met hun focus op het verrijken van de rijken, zodanig in de minderheid zijn dat ze het niet tegen kunnen houden.

Waar de Republikeinen echt op uit zijn is belastinghervorming met structureel lagere belastingen voor de rijken. Als Trumpcare niet doorgaat, geven zij er niets om. Ze weten dat als ze niets doen Obamacare steeds grotere problemen op gaat leveren. McConnell wil het probleem van Trumpcare gewoon van tafel hebben om verder te kunnen met waar hij echt voor warmloopt: de rijken extra geld geven.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Wat was de bedoeling van de suggestie van bandopnames?

Zes weken nadat de psycho president suggereerde dat er bandopnamen waren zijn gesprek met FBI directeur Comey, waarin hij die onder druk zette om onderzoek naar Trumps buddy Mike Flynn stop te zetten, heeft hij laten weten dat er geen bandopnames zijn. Althans hij heeft ze niet gemaakt.

Dat hij zes weken geleden ook wel kunnen zeggen. Wat was de bedoeling van deze onzin? Of was het weer een eigen doelpunt? 

Aangezien niemand gelooft wat de psycho zegt, is het netto effect dat de woorden van Comey de waarheid zijn. Het lijkt erop dat speciale onderzoeker Mueller de twee andere inlichtingentypes, die in de hoorzitting een paar weken geleden niet wilden praten, nu wel heeft gehoord en bevestigd heeft gekregen dat Trump hen ook onder druk zette.

Maar ja, ook zij nemen Trump niet serieus en dus was het niet echt onder druk zetten. Zo kan de soap nog wel een tijdje doorgaan.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Als de andere partijen je nodig hebben …

Een leuke fase in de formatie. Omdat de PvdA in dit stadium niet mee wil doen, heeft de Christen Unie maximale leverage. Het motorblok moet wel toegeven, Pechtold zal door de pomp moeten gaan. Slim gespeeld van Seegers. Als andere partijen je nodig hebben, kun je behoorlijk wat krijgen. Maxime Verhagen was daar goed in.

Mocht het daar weer vastlopen omdat D66 zijn eigen levenseinde nog niet gekomen ziet door zich op te knopen aan rechts, dan kan Asscher alsnog zijn kaarten spelen en maximaal binnenhalen. Ik weet niet precies op welke terreinen, maar hogere lonen voor onderwijzers lijkt me een goeie – ook praktischer dan D66 wil, een mooi onderwerp om op te scoren. 

En mogen de Melkerbanen weer terugkomen? Kan in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen de huizenmarkt getemperd worden ten behoeve van minder draagkrachtigen? 

Ik Paul Depla’s handwerk nog niet goed bestudeerd. Zijn ‘Netflixisering’ vond ik wat gewrongen maar dat kan komen omdat ik niet naar televisie kijk. Ik ben ook niet zo van de manifestaties en happenings, maar goed, ik ben oud.

Een volksbeweging zal toch ook enige organisatie nodig hebben om te kunnen sturen. Daar lijkt me de oude partijstructuur nog niet geheel overbodig. Hoe dat in te richten zonder ellenlange vergadering, leuterkousen en moties van orde? Niet door de bierkraan open te zetten en pizza’s te serveren. Dat lijkt me al te gemakkelijk.

Wat dan wel? Ik weet het niet. Eerst maar even formeren. 

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Verlies Ossoff niet onverwacht

Het verlies van Jon Ossoff in Georgia is geen verrassing. Ik dacht al dat hij het maximale had bereikt in de eerste ronde, 48 procent. In een conservatief district was er weinig ruimte voor groei, ondanks de campagne, ondanks Trump. Deze mensen gaan simpelweg niet Democratisch stemmen. Een overwinning van Ossoff zou een te grote verrassing zijn om daarop te mogen rekenen. 

Het is geen overwinning voor Trump, zoals sommige commentatoren menen. Het was enkel het voorkomen van een pijnlijk verlies. Volgende week zijn we het weer vergeten.

De les voor de Democraten moet zijn dat een terugkeer aan de macht niet vanzelf komt. Ze moeten wel wat te bieden hebben. Daar ben ik niet optimistisch over. De bejaarden in de partij, Warren, Sanders en Biden, blijven het toneel bezetten. Alleen Kamela Harris van Californië heeft al wat meer laten zien. Maar als partij blijven de Democraten in gebreke. 

Om in 2018 het Huis terug te winnen zal op district per district keihard gewerkt moeten worden. Dat zou beter gaan als de Democraten een thema hadden. Daarvoor is het nog te vroeg, maar ‘Had enough?’ uit 1946 zou mooi zijn.

Geen agenda, geen drive, geen nieuwe gezichten. Voorlopig zijn het de Republikeinen die eigen doelpunten scoren, niet de Democraten die een vloeiende aanval laten zien.

Aan de bejaarden die moeten opdonderen kunnen we ook Nancy Pelosi toevoegen, de minderheidsleider in het Huis. Haar positie komt gelukkig steeds meer onder druk te staan. 

Er moet nog stevig gebouwd worden voordat de psycho kan worden verslagen. En als de psycho zichzelf verslaat en Pence president is, dan zie ik het heel somber in.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Maximale schade

Verbaasd dat een schot in de heup zoveel schade kan aanrichten? Lees deze chirurg.

Halfautomatische geweren als die waarmee de schutter gisteren tekeer ging, zijn er enkel om zoveel mogelijk schade te doen. In een oorlogssituatie. Dat is de reden dat ze verboden zouden moeten worden in een beschaafde samenleving. Helaas.

Ja, de polarisatie in de VS heeft onaangename gevolgen. Maar Republikeinen die denken dat progressieven het alleenrecht hebben op haat voor gekozen politici, moeten bij zichzelf te rade gaan toen ze Clinton kapot maakten (Billy), Obama besmeurden en een campagne voerden waar als ze wel beschaafd waren geweest, ze niets mee te maken hadden willen hebben.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Wapens in de VS

Sorry voor het cynisme maar hoe zou die Republikeinse afgevaardigde op de NRA schaal gestemd hebben? Een trouwe volgeling van de moord- en wapenlobby?

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

The incredicle shrinking attorney general

Kleine Jeff is oud, gauw zenuwachtig en kan zich niet alles meer herinneren. Vooral als het gaat om belangrijke zaken, zoals een derde ontmoeting met de Russische ambassadeur. Hij had al eerder in zijn geheugen verdrongen dat hij als openbare aanklager in Alabama een racist was. Hij ontdook alle vragen over zijn conversaties met de psycho, zonder officieel executive privilege in te roepen. 

Ministers van Justitie zitten altijd in een ongemakkelijke positie. Ze zijn de hoogste rechtsdienaar van het land maar ook de juridische adviseur (beleidsmatig tenminste) van de president. Vandaar dat presidenten soms de onweerstaanbare neiging hebben om een bevriend type te benoemen. JFK gaf het slechte voorbeeld door Robert Kennedy op justitie te zetten. Nixons minister, John Mitchell, eindigde in het gevang, deel van Nixons criminele onderneming.

Reagan zette zijn vriend Ed Meese op justitie, kleine Bush deed het voor Alberto Gonzalez, die na twee jaar ontslag moest nemen. 

Sessions hoopte zijn carrière te eindigen als minister van Justitie, gerespecteerd als rechterhand van de president. Na vier maanden weet de brave man dat hij een enorme fout heeft gemaakt. Zijn reputatie ligt aan diggelen. Trump vindt hem een zwakke zeikerd. Maar we moeten Sessions ook niet onderschatten. In al zijn zwakte heeft hij het opsluitbeleid versterkt, de war on drugs nieuw leven ingeblazen en geen interesse getoond in de burgerrechten, noch waar die door racistische wetgevers in diverse staten in de kieswetten worden ondermijnd, noch waar politie agenten al te snel zwarten neerschieten.

Deze hoorzitting was minder fascinerend dan die van Comey. Jeff Sessions is een klein mannetje, met een klein brein. Hij blijft niet lang. 

Ondertussen probeert het Congres Obamacare kapot te maken, Dodd-Frank uit te kleden en wetgeving erdoor te jassen die geluidsdempers op wapens gemakkelijker maakt – een opdracht van de moord- en wapenlobby die ze braaf uitvoeren. De staf van het Witte Huis probeert Trump wat stroop om de mond te smeren door een belachelijke kabinetsbijeenkomst te organiseren en door de geruchten over ontslag voor Mueller te verspreiden – wat een effectieve manier bleek om bij de hoorzitting van zowel Rosenstein als Sessions veel tijd te verspillen die anders aan meer problematische zaken besteed zou worden.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Jeff op de gril

Vandaag gaat klein Jeff, de minister van Justitie, ons weer aan de buis kluisteren. Moeilijk te zeggen hoe dat gaat aflopen maar zijn ex-collega’s zijn al een stuk onvriendelijker over hem dan toen ze de zuidelijke racist in februari goedkeurden. En Jeff kan al lang niet meer optimistisch zijn over de kwaliteiten van zijn baas.

De psycho heeft ondertussen via zijn onderknuppels een proefballonnetje opgelaten over een mogelijk ontslaan van Robert Mueller, de speciale onderzoeker van de Rusland banden van zijn campagne. Het lijkt me onzin, al weet je nooit met dit Witte Huis. Een ontslag kan alleen gegeven worden door de minister en in dit geval, aangezien Jeff niet meer mee mag doen over Rusland, door Rod Rosenstein, de onderminister. Die zal dat weigeren en ontslag nemen. Dan moet Jeff ook gaan en is er niemand over in het nauwelijks bemande ministerie van Justitie.

Het zou de Saturday Night Massacre van Nixon kinderspel doen lijken. Ik verwacht ook niet dat het zal gebeuren.

Tenenkrommend was de video van Trumps kabinetsvergadering, die hij gebruikte om al zijn acolieten nog eens uitgebreid zijn voeten te laten kussen. Stuk voor stuk deden ze dat en maakten zichzelf belachelijk. Niemand komt ongeschonden uit deze regering. 

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen