Reagan met racistische uitspraken? Hoezo bent u verrast?

Oh jee, de heilige Ronald Reagan blijkt niet te beroerd geweest om in 1971 Afrikaanse landen uit te kafferen in de meest racistische bewoordingen.

Zeg nou niet dat u verbaasd bent. Dit is dezelfde Ronald Reagan die in 1980 zijn campagne opende in Philadelphia, Mississippi, de plek waar in 1963 drie burgerrechten activisten werden vermoord. En nee, dat deed hij niet om hen te eren.

Het was een gebaar naar de zuidelijke kiezers, de ex-Democratische racisten, de mensen die Wallace in 1968 hadden gesteund en Nixon in 1972, dat Reagan een van hen was.

Reagan was de man die het beeld van de ‘welfare queen’ introduceerde, de dame die haar cheque kwam ophalen in een grote auto. En zeg nou niet dat de gemiddelde Amerikaan, of misschien u zelf wel, daar geen beeld bij had van een zwarte dame.

Het was president Reagan die weigerde het apartheid regime onder druk te zetten met economische sancties – die werkten niet, zei hij, alweer zo’n onderwerp waar de opportunistische Republikeinen over van mening zijn veranderd. 

Er valt veel slechts over Reagan te zeggen en behoorlijk wat goeds. Hij was geen racist zoals Trump dat is en zoals de diehards bij de Republikeinen dat zijn. Hij was onverschillig en vond het helemaal niet erg als zijn campagne opzichtig hengelde naar racistische kiezers – daar verkeert hij in het gezelschap van Moscow Mitch.

Het is een te lang verhaal om hier te vertellen maar Ronald Reagan, een voorbeeld president voor velen en zeker voor Republikeinen die verder niemand hebben, was helemaal niet zo’n geweldige president. En bovendien had hij enorm geluk dat hij in 1976 niet de Republikeinse kandidaat of de president werd (of dat Ford dat werd) want in die jaren had niemand het goed kunnen doen. 

Politici moeten geluk hebben en Reagan had niet te klagen. 

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Warren wint ook het tweede debat. Biden leeft nog.

Het tweede debat onder Democraten ging maar over één ding, of beter gezegd, over maar één persoon, de rollator kandidaat Joe Biden.

We zijn hem nog niet kwijt maar het was negen tegen één, het soort van aanvallen dat Biden zou krijgen als hij genomineerd werd. Een man zonder programma, enkel met de opdracht Trump te verslaan. 

Dat gaat niet lukken zonder visie voor een ander Amerika.

Zo gezien was de combinatie van beide debatten een duidelijke overwinning voor links, voor de kandidaten die hebben nagedacht over die toekomst. Een van hen, Bernie Sanders, gaat het niet worden. Dus was deze hele exercitie een overwinning voor Elizabeth Warren.

Oogst van het tweede debat.

Out: Inslee, Yang, de Blasio, Gillibrand, Bennet, Gabbard.

Geen goede avond voor Kamala Harris, maar ik denk dat zij zich kan herpakken. Booker en Castro zijn er nog, hangend aan hun vingernagels.

Mij blijft de vraag kwellen die Democraten bezig zou moeten houden: hoe bestaat het dat een 76-jarige zonder visie, zonder programma, ook maar serieus genomen kan worden als vaandeldrager van de toekomst.

Slogan van Joe: ‘Go easy on me, kid’, zoals hij zei tegen Kamala Harris. ‘Sure, grandpa’.

Een kanttekening uit historisch perspectief: de kandidaten die genomineerd werden omdat ‘hun tijd was gekomen’, oude politici die enkel meededen omdat ze op die plek hoorden, hebben altijd verloren. Ga maar na: Mondale (1984), Bush-41 (1992), Dole (1996), Al Gore (niet oud maar wel established, 2000), Hillary Clinton (2008 en 2016), John McCain (2008). Zo gezien is de les van de Amerikaanse recente geschiedenis dat politici én kiezers weinig leervermogen hebben.

Er wordt altijd gezegd: Republicans fall in line, Democrats fall in love. Het zou mij niet verbazen als Mayor Pete lift off bereikt.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Wie komt er wel, wie niet op de opiniepagina’s?

Ik had me maandag geërgerd aan een artikel in de NRC van Bas Blokker over de Lewinsky affaire. Met name zijn conclusie dat als Clinton maar de waarheid had verteld er niets aan de hand was geweest en zijn voor mij tamelijk ongelooflijke laatste regel, waarom Clinton het had gedaan. ‘Omdat het kon’. Blokker kwalificeerde dat als ‘lomp machogedrag’. Huh? 

Wat doe je dan als lezer? Je stuurt een ingezonden brief. Die zou ook geplaatst worden maar werd van hoger hand gestopt omdat ik ‘een van onze auteurs’ zou zijn. Ik begrijp die overweging wel, al is die voor onderbetaalde niet vaak publicerende free lancer wat pijnlijk. Tegelijkertijd is het vreemd dat je dan ineens niet meer gewoon lezer bent van een krant en niet meer kunt reageren.

Enfin, hier de brief in de ingekorte versie zoals hij oorspronkelijk de krant in zou gaan:

In zijn artikel over Bill Clinton (Het seksisme rond Lewinsky oogt nu pijnlijk gedateerd, 29/7) mist Bas Blokker het belangrijkste probleem dat Clinton veroorzaakte: door zijn gebrek aan persoonlijke moraliteit en zijn gebrek aan elementaire discipline verklootte hij zijn presidentschap. Niet het liegen was het probleem, Clintons gedrag was het probleem. Hij besmeurde het presidentschap, ondermijnde de statuur van het ambt en gaf zo een ‘preview’ van de vulgariteit van Donald Trumps presidentschap. Het ergste: Clinton bracht niets tot stand in zijn tweede termijn. Een verspild presidentschap. En dat omdat deze man zijn broek niet aan kon houden. Geen wonder dat veel kiezers in 2008 en 2016 zich niet nog een keer brandden aan de opportunistische Clintons.

Er is inderdaad een band tussen Bill Clinton en Donald Trump: zonder de Clintons zou Trump nooit president zijn geworden. Voor wangedrag in het Witte Huis en het opblazen van zijn politieke geloofwaardigheid had Clinton met pek en veren moeten worden weggejaagd. Doordat babyboomers zich juist achter Clinton schaarden, zijn ze mede verantwoordelijk voor de huidige bewoner van het Witte Huis. ‘Omdat het [toen] kon’ is niet, zoals Blokker wil, een voorbeeld van ‘lomp machismo’. Het is een voorbeeld van gebrek aan moreel kompas. Dat is wat Clinton en Trump gemeen hebben.

Het leven van een free lancer is lastig, dezer dagen. Ik zal u er niet mee vermoeien behalve op te merken dat ik een vergelijkbaar akkefietje had bij de Volkskrant. Ze hadden een vlijmscherp, prachtig opinie artikel van mijn hand geaccepteerd voor publicatie. Toen ik vroeg hoe het zat met betaling, hoorde ik dat de Volkskrant alleen onbetaalde opinie artikelen neemt. ‘Principieel’ betalen ze er niet voor. Ze gaan er vanuit dat de publiciteit voor de auteur (of wat zij vertegenwoordigt) voldoende beloning is. Ik heb toen even principieel gezegd dat het niet doorging.
Maar het roept een lastige vraag op: kunnen alleen mensen die betaald werk hebben en vanuit die positie een opinie verhaal schrijven artikelen publiceren? Lobbyisten, Clingendael deskundigen, anderen die een karretje te duwen hebben? Het garandeert schraalheid op de opiniepagina’s.
Ik weet dat het FD dezelfde goedkoop-is-onze-methode hanteert. Gelukkig de NRC niet, en ook niet de Belgische dagbladen zodat er voor een journalist nog wat te verdienen valt. 

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Heerlijk om Moscow Mitch te zien spartelen.

So much fun. Mitch McConnell, meer dan Trump de kwade genius in Washington omdat hij weet wat hij doet, is boos. Beledigd.

Eindelijk is McConnell, ondermijner van Obama, dief van een Supreme Court zetel en voetveeg van Trump, zelf het voorwerp van Trumpiaanse pesterij geworden.

Vanwege zijn weigering om extra geld vrij te maken (althans om het wetsvoorstel daartoe in stemming te brengen) om de Russen in 2020 buiten de deur te houden wordt brave Mitch nu ‘Moscow Mitch’ genoemd. Een opinieartikel noemde hem deze week ‘a Russian asset’.

Klagerig roept Mitch McCarthyisme, karaktermoord en dergelijke. Ach, guttoch.

De reden dat Moscow Mitch de Russen niet wil tegenhouden (ik heb geen idee of die wet dat doet, maar, eerlijk gezegd, dat doet er nu even niet toe) is dat Trump het wetsvoorstel vervelend vindt omdat het suggereert dat het stabiele genie in het Witte Huis in 2016 met hulp van de Russen is gekozen. Laat dat nou precies zijn wat alle inlichtingendiensten en Robert Mueller en een paar Congrescommissies menen. Alle hulp om dat in 2020 te voorkomen is welkom maar Moscow Mitch doet wat de baas zegt. 

Moscow Mitch, vaak beledigd door Trump, is nu diens voetveeg geworden, vergelijkbaar met de onnavolgbare slijmbal Lyndsey Graham, al heeft McConnell meer macht. 

Ik kan geen persoon in Washington bedenken die het meer verdient om zo besmeurd te worden dan de Republikeinse leider die geen woord van protest of waarschuwing uitte toen Donald Trump en andere Republikeinen begonnen te mekkeren dat president Obama niet in Amerika was geboren en dus niet legitiem president was. Dat was geen McCarthyisme, dat was ronduit racisme en de democratie ondermijnend.

Geen man die het meer verdient omdat hij zijn vrouw, geboren in Taiwan, niet verdedigt met alle andere immigranten en niet-blanken die Trump dagelijks beledigt.

Ik moet het bekennen: heerlijk om Moscow Mitch te zien spartelen.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Voorzichtige conclusies na een debatavond.

Altijd een riscio om na één debatavond (nou ja, twee als je juni meetelt) conclusies te trekken. Laat ik het toch maar doen.

Definitief out: Hickenlooper, Klobuchar (ietwat tot mijn verrassing), O’Rourke en Ryan. 

Ook out: Bernie Sanders. Als je iemand wil die links is, waarom dan niet degene die intellectueel de sterkere is, Elizabeth Warren, en, hoewel ook oud, heel oud, toch tien jaar jonger dan Sanders. Energie in een campagne voor een nieuwe kans voor Amerika: Mayor Pete blijft meedraaien.

Snoepje van de week: Williamson. Reparations for slavery is een giftig onderwerp, geen enkele manier om daar goed uit te komen. 

Dat geldt ook voor health care for all als dat betekent dat je mensen hun private plans afneemt (ook al worden die door de overheid gesubsidieerd). Als daar de verkiezingen over gaan dan verliezen de Democraten.

Twee favoriete citaten in de categorie: Hold that thought!

Buttigieg:

“It is time to stop worrying about what the Republicans will say,” he said. “If we embrace a far-left agenda, they are gonna say we’re a bunch of crazy socialists. If we embrace a conservative agenda, you know what they’re gonna do? They’re going to say we’re a bunch of crazy socialists. So let’s just stand up for the right policy, go out there, and defend it.”

Warren:

 “I don’t understand why anybody goes to all the trouble of running to be the president of the United States to talk about what we really can’t do and shouldn’t fight for,” she said. “I don’t get it.”

Vanavond de rest van het stel. Hopelijk kunnen we dan een kruis halen over Joe Biden, de Hillary Clinton memorial kandidaat.

En stop met dat handenwringen over wie Trump kan verslaan. Iedereen kan Trump verslaan maar hij moet er wel een goede reden voor geven. Electability is dat niet.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

John Kasich to the rescue.

In 2016 schreef ik dat Ohio gouverneur John Kasich de enige Republikein was die Hillary Clinton kon verslaan. Dat was dus niet zo.

Kasich was wel de enige die Trump serieus aanviel en, anders dan de brownnosers Ted Cruz, Marco Rubio en Lyndsey Graham, de enige die dat ook bleef doen, zich ergerend aan de ineenstorting van elk moreel besef in zijn partij.

Ik lees nu dat Kasich overweegt om de strijd aan te gaan met Trump in de Republikeinse voorverkiezingen. Go, John, go.

Het zou een weldaad zijn voor het land en een historische bijdrage van Kasich als hij vanuit de Republikeinse Partij zelf de psychopaat aanvalt.  

Helaas voor Kasich zal hij dat moeten doen met een partij die geen ruggengraat en geen moreel kompas heeft, want dat verandert niet, zelfs al zou hij Trump het vuur aan de schenen leggen. Maar hij verdient alle steun die hij kan krijgen.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Clinton was al voor #metoo een ranzig type dat zijn presidentschap verklootte.

Nee, ik ga niet kijken naar zes afleveringen van ranzige Billy. Wat mij is blijven fascineren is niet alleen dat we allemaal wisten dat Bill een schuinsmarcheerder was (en Trump een pathologische leugenaar, en Bush een lichtgewicht, en Nixon een beschadigd type enzovoort) en ze toch werden gekozen.

Niet alleen dat Clinton een enorme teleurstelling was als president, zijn tweede termijn vergooiend aan ongedisciplineerdheid en leugens. Niet alleen dat Hillary dacht dat mensen de Clintons zouden vergeven en vergeten. Maar vooral dat medio 1997 weldenkend Nederland al die opwinding maar niets vond. Mitterand had een liefje. Seks tussen volwassenen? Bill was een ranzige predator maar hij was onze ranzige predator. 

Het meest staat me bij de vervelende discussie met ‘feministen’ die zich jarenlang hadden ingezet om seks in de werkplaats tussen ongelijke machtspersonen aan de kaak te stellen en nu ineens stonden te tut-tutten over Billy. Hij was progressief. Hij was babyboomer. Hij was een van ons. In die tijd was het een discussie waar ik gold als extreem – extreem conservatief op de een of andere manier.

In een later stadium ging me ook de heilige Hillary houding irriteren. Waarom een First Lady verdedigen die verdomd goed wist wat er aan de hand was met haar onverbeterlijke echtgenoot. Die zeker wist dat hij had gelogen en daarover loog. Ik heb nooit zo goed begrepen waarom Hillary-fans dat als een teken van kracht zagen. Monica Lewinsky, needless to say, was een soort bijzaak in deze affaire. 

Ik verwijs graag naar een artikel dat ik toen voor de Volkskrant schreef, betogend dat Clinton nou maar eens moest opstappen. Nooit zoveel (negatieve) reacties gehad.

Enfin, kijkt u zelf. Het staat hier.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Vertrek van Coats geeft Trump nieuwe kans het systeem te corrumperen.

Dan Coats, de intelligence director, iemand die met enige intelligentie de gegevens van de verschillende intelligence bureaus samenvat voor een niet zo intelligente president, heeft ontslag genomen. Er valt niet te werken met deze president, daar komt het op neer.

Waar het ook op neerkomt is dat Trump zo opnieuw een ambt kan corrumperen dat bedoeld is om de rechtsstaat overeind te houden. En hij heeft er geen gras over laten groeien, een acoliet, een stel-geen-lastige-vragen-aan-de-psycho, wordt de opvolger van Coates, afgevaardigde Ratcliffe. Niet well respected zoals Trump roept, maar een klein Republikeintje dat nu de kans krijgt groot te spelen.

Met de minister van Justitie omgevormd tot zijn persoonlijke jurist zien we hier een verdere corrumpering van het systeem. Nog goed dat de CIA en de FBI relatief veilige directeuren hebben, op andere terreinen van informatievergaring (buitenlandse zaken en defensie) is het minder florisant gesteld. 

Je zou mogen hopen dat de Senaat die de benoeming van Ratcliffe moet goedkeuren, zijn werk zou doen en de man rustig in het Huis laat zitten. Maar daarvoor is het al te laat. De Senaat heeft zichzelf gecompromitteerd op een manier die laat zien dat het probleem niet Trump is maar de Republikeinen. De psycho krijgt wie hij wilt.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Thoughts and prayers, aflevering 4021.

Thoughts and prayers, there we go again.

Vier doden bij het garlic festival in Gilroy, Californië. 

Boze man schiet om zich heen. 

Psycho in het Witte Huis heeft ook advies: Be careful and safe.

Yeah, zorg dat er iemand anders komt te zitten.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

De enige kandidaat met echte plannen: Elizabeth Warren.

Elizabeth Warren voert campagne onder het thema ‘I have a plan’. En verdomd, ze is de kandidaat met de meeste, de meest vergaande en de meest urgente plannen. 

Lang niet altijd sexy maar wel relevant. Neem haar voorstel om het uitkleden via schuldenconstructies van ondernemingen door private equity aan banden te leggen. Ik vermoed dat je er niet mee scoort bij de debatten van morgen en overmorgen maar wat zou ik graag een president zien die dit soort problemen weet aan te pakken – simpelweg omdat ze weet hoe deze financiële wereld in elkaar steekt.

Ik zal niet proberen haar plannen samen te vatten, dat kan de Washington Post veel beter.

Ze kreeg vandaag ook een mooie write up in de Financial Times, onder de titel ‘Warren is right to worry about dangers of private equity looting’, helaas alleen voor abonnees.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen