Transparantie in Trumpistan, een bedreigd goed.

Het gaat druk worden bij het Supreme Court. Niet alleen zal het congres, dat wil zeggen de Democraten want de Republikeinen hebben hun controlerende taak opgegeven zolang er een partijgenoot in het Witte Huis zit (probeer u voor te stellen wat ze hadden gedaan als Obama transparantie weigerde), het hele Mueller rapport willen inzien, ze willen nu eindelijk ook de belastingaangiftes van de ‘cheat’, in de woorden van Michael Cohen, die het kan weten.

Minister Mnuchin van Financiën is de eerste die moet beslissen over het belastingverzoek – geen fishing expedition maar gewoon, wat iedere president sinds Nixon heeft vrijgegeven maar de meest fishy president ooit weigert. Zal interessant worden. Nou ja, eigenlijk niet. Mnuchin is een trekpop voor de psycho. Een joodse man die rustig naast je staat als je verklaart dat onder de antisemitische demonstranten in Charlottesville best wel goeie lui rondliepen, nou ja, zo iemand die doet alles voor de baas. Please, punish me some more!

Wat het Supreme Court betreft zijn de precedenten duidelijk: de Watergate Tapes en gewoon overzichtsrol van het congres via de IRS. Ik vertrouw Gorsuch (die op een gestolen zetel zit) en Kavanaugh voor geen cent maar je kunt ook niet zomaar precendenten opzij zetten. Wordt nog leuk.

De onderwerpen voor de campagne van 2020 beginnen zich op te stapelen. De psycho zelf heeft Obamacare al ingezet, de corruptie van de uitvoerende macht door een moreel kompasloze president kan daarbij komen. Niet dat het evangelische zeloten zal doen besluiten dat deze man verwerpelijke waarden heeft, maar het houdt hem wel op de 40 procent die bereid is met een psychopaat in het Witte Huis te leven.

Dit bericht is geplaatst in Blogposten. Bookmark de permalink.