Op de valreep van de midterms nog een paar observaties.

* Het belangrijkste onderwerp is inflatie, kosten van levensonderhoud, en daarmee indirect ook de domme oorlog met Iran, en, nog indirecter, de slaafse volgzaamheid bij het traject dat Netanyahu had uitgezet. Plus de onverschilligheid van de president en zijn partij voor de kosten van het beleid.

* Maar twee onderwerpen hebben nadrukkelijk de aandacht opgeëist de afgelopen weken. Het eerste was de corruptie van de regering Trump en de bende rondom hem. Geen verrassing daar maar het duurde lang voor het doordrong bij de kiezers. Het tweede was de kosten van gezondheidszorg, soms wel, soms niet vertaald in steun van de kiezers voor ‘Medicare for all’. Dat is de kreet waarmee Bernie Sanders en Alexandria Ocasio-Cortez vorig jaar de strijd met Trump aangingen. In combinatie met de dagelijkse werkelijkheid die domme Trump-kiezers nu ervaren, namelijk dat hun gezondheidscentra op het platteland sluiten, de kosten omhoog gaan en Obamacare onder druk staat, allemaal dankzij de Big Beautiful Bill die de Republikeinen door het Congres jasten.

*

* Het ‘verraad’ van de Democratische loser in Michigan die, blijkbaar uit misplaatste Israelifilie, is overgestapt naar steun voor de Republikeinse kandidaat voor de Senaat, zal, denk ik, extra steun opleveren voor de Democraat El-Sayed. Evenzo zal Trumps poging om met zijn slaafs volgende ministerie van Justitie de Democratische kandidaat in Alaska te diskwalificeren omdat er een tweede Dan Sullivan op de kieslijst is gezet. Het was een nogal transparante poging om de verkiezingen te beïnvloeden en ik vermoed dat het precies omgekeerd werkt.

* Donald Trump heeft zelf al afgehaakt. Zie zijn ‘persconferentie’ bij de Reflecting Pool op de Mall, een voorbeeld van zowel mismanagement, bullshit propaganda en Trumps nouveau kitsch methode om zowel het Witte Huis als de monumenten in Washington naar zijn deplorabele smaak te hervormen. De Democraten konden geen betere campagnevoerder bedenken dan die armzalige man met zijn foto’s van een blauw watertje, nadat hij weken campagne heeft gevoerd met het motto dat hij de belangen van de gewone Amerikaan tegen de communisten wil beschermen. Toondoof noemen we dat.

* De aanval vandaag op een eiland in Iran onderstreept nog eens de ongeremdheid die Trump in de regio tentoon spreidt. Ook Netanyahu’s verhaal dat de verkiezingen zijn gestolen werkt tegen de leugenaar in het Witte Huis.

* Tot nog toe een hoge opkomst waar er vroeg gestemd kon worden en een voorsprong in de peilingen, je zou er bijna optimistisch van worden voor de Democraten. En ook als je daarvan niet onmiddellijk optimistisch wordt voor Amerika, is een afstraffing van deze Republikeinen een absolute noodzaak om de politiek weer een beetje gezond te maken. Zelfs Peggy Noonan (wie kent haar nog? Ze was een Reagan adept) de politieke columniste van de Wall Street Journal, als opiniepagina betrouwbaar Trump rechtvaardigend en de Democraten beschimpend, kwam tot de conclusie dat een afstraffing noodzakelijk was om de partij te redden uit de handen van de gewetenloze Trumpies.

* Wat kunnen de Democraten doen als ze een mooie meerderheid hebben in Huis en Senaat? Nee, niet onmiddellijk wetgeving erdoor jassen. De filibusterregel, dat je zestig senatoren nodig hebt om wetgeving überhaupt in stemming te kunnen brengen, zal dat moeilijk maken. En zelfs als dat lukt, dan kan een veto van Trump alles tegenhouden. Voor een overrule van een veto is een twee derde meerderheid nodig in beide huizen van het Congres. Dat zal lastig worden. Maar wat de Democraten kunnen doen is wetgeving voorstellen over gezondheidszorg, over de oorlog in Iran, belastingverhogingen voor de rijken, en andere zaken die mensen aan het hart gaan, en die laten blokkeren door óf de Republikeinen in het Congres, óf de onpopulaire, mokkende narcist in het Witte Huis. Oftewel: een programma opzetten voor de verkiezingen van 2028 met onderwerpen waarop de Republikeinen keer op keer gedwongen zijn tegen te stemmen. Kijk eens wat wij allemaal voorstellen, zie hoe dat wordt getorpedeerd.

* In deze sfeer ook de mogelijkheid van immigratiewetgeving, al was het maar om dat onderwerp uit de partijsfeer weg te halen. Er was een wetsvoorstel in 2013, van twee partijen, gesteund door John McCain en Marco Rubio, dat op het laatste moment werd afgeschoten door de Republikeinen. Nu de grens gesloten is (dankzij Trump) kan een nieuw voorstel een kans maken. Amerikanen hebben ervaren dat a) immigranten essentiële banen vervullen, van de afwas in restaurants tot de bouw, b) de situatie voor de Dreamers (kinderen van illegalen die van jongs af aan in Amerika wonen en opgeleid zijn) die absoluut hulp nodig hebben, en c) immigranten nodig zijn voor de bedrijven die Amerika in de race met China moeten houden. Die ervaring maakt het klimaat rijp voor serieuze wetgeving.
Te hopen valt dat de Democraten van die opening gebruik maken. Een serieuze abortuswetgeving op landelijk niveau (waarbij progressieven een vijftien weken grens moeten accepteren) is waarschijnlijk te veel gevraagd.

* Er zal een uittocht plaatsvinden van Trump-vazallen. Hegseth en Kennedy, de meest incompetenten van het stel, kunnen worden geïmpeached als ze niet zelf aftreden; minister van Justitie Blanche, niet incompetent maar evil, zal ervaren dat hij weinig te winnen heeft bij het steeds maar dansen naar de pijpen van de ijdele oude man; stafleden, onder wie Susi Wiles, de chef staf die geleidelijk aan de controle op de dementerende bejaarde heeft verloren, zullen ook op tijd naar meer belovende banen gaan zoeken.

* Trump zal moeite hebben om mensen te vinden om deze lui op te volgen (de kosten zijn hoog, de opbrengsten in het post-Trump tijdperk gering) en zal in de senaat geen instemming krijgen voor veel van zijn voorgestelde vervangers als die toestemming nodig is (niet voor staf). Dat geldt des te sterker als een van de twee bejaarde Supreme Court rechters omvalt of aftreedt, Alito of Thomas, en Trump met maffe opvolgers aan komt zetten (Richard Nixon kreeg twee keer nul op het rekest toen hij racisten voorstelde).

* Ja, Trump kan blijven regeren met executive orders, kan blijven springen door hoepels die zijn kwaadwillende loopjongen Stephen Miller ophoudt, maar die hebben beperkte betekenis. Rechters kunnen ze ongedaan maken, het Congres kan ze vervangen door wetgeving en sowieso kan elke volgende president ze weer opzij zetten (wat niet wil zeggen dat er geen schade zou zijn).

* By the way, let ook op de gouverneursverkiezingen. Ohio en Texas zijn de meest in het oog springende staten waar de Republikeinen hun gouverneur kwijt kunnen raken. In Ohio zal de man met de treurigste campagne commercial (over zijn concurrent, de vrouw die geen contact heeft met haar moeder omdat die het seksueel wangedrag van haar partner accepteerde) verliezen en misschien zijn we in Texas eindelijk af van de misselijk makende Greg Abbott. Ook in drie andere staten wordt de wacht gewisseld. Ik kan niet helemaal overzien in hoeverre de staatscongressen mee wisselen, maar de macht op staatsniveau die de Republikeinen lange tijd de macht op federaal niveau (of een blokkeringsmacht) heeft opgeleverd lijkt te breken. Uiteindelijk is Amerika een federale staat waar de staten veel beleid maken en veel macht hebben. Waarvan akte.

* Het is een open deur, maar de verkiezingen van 2028 zijn vandaag begonnen. Vergeet Gavin Newsom van Californië – Amerika wil niet worden net als Californië. Vergeet Kamala – ik gun haar niet de afgang die een nieuwe kandidatuur zou worden. Let op senator Ossoff van Georgia, gouverneur Beshear van Kentucky, gouverneur Pritzker van Illinois, op Pete Buttigieg, huisvader in Michigan, en mijn dark horse voor nu: aanstaand senator van North Carolina Roy Cooper, een populaire two term governor die nu landelijk gaat optreden. Houdt hem in de gaten. Nee, sorry, vrouwen komen niet in aanmerking 2028.
Bij de Republikeinen met Vance en Rubio bepalen wie zich opknoopt aan Trump. Ik verwacht dat een derde er met de bittere oogst vandaar zal gaan (behalve als, de goden verhoeden, Trump zou doodvallen en Vance al president is – zittende presidenten hebben een voorsprong, zelfs als ze zo gecompromitteerd zijn als Vance).

* De grondwetswijzing die Amerika nodig heeft om het kiessysteem te veranderen en nog wat andere zaken te regelen, die gaat er niet komen.

* Ten slotte: de rot met Amerika zit diep. Deze verkiezingen lossen die niet op. Alleen als in 2028 iemand opduikt met een brede visie hoe een samenleving meer samen kan zijn, is er een kans dat de VS zich herstelt, maar zoals het gaat met imperia, er is ook gewoon een natuurlijk einde aan dit soort hegemonistische staten.