Interessant verhaal in de NYT over het vertrek, al of niet gedwongen, van duizenden juristen uit de federale overheid. Veel mensen vertrokken naar de juristerij op staatsniveau, waar ze overheden kunnen helpen met de federale overheid in de slag te gaan. De leegloop is enorm.

Er zijn verscheidene kanttekeningen te zetten bij deze ontwikkeling. Is het erg dat een totaal verjuridiseerde samenleving als de VS minder juristen in overheidsdienst heeft? Ja, waar het betekent dat overheidsfuncties, opgedragen door het Congres, niet meer worden uitgevoerd. Discriminatie en civil rights in het algemeen worden binnen het departement van Justitie nu uitgekleed door de regering Trump. De aandacht van het ministerie gaat naar het vervolgen van Trump vijanden en naar immigratie.

Sommige van de vertrokken mensen hadden geen trek om hun specialisatie te laten lopen om namens Trumps op immigratie te werken. Milieujuristen zien dat ze worden gedwongen jaren van milieubeleid te ontmantelen ten bate van vervuilende industrieën.

Het verhaal is verontrustend omdat de hier aangericht schade niet snel gerepareerd kan worden. Institutioneel geheugen gaat verloren, maar vooral ook het vertrouwen in het ministerie van Justitie. De juristen daar werden, prima facie, vertrouwd. Ze hadden geen politieke agenda, leverden gewoon gedegen werk af, deden wat ze moesten doen. Een ander verhaal in de Times vertelde dat rechters nu precies het omgekeerde hebben: ze vertrouwen Trumps ministerie van Justitie niet meer. Een paar gevallen van notoire leugens, zoals in het geval de onterecht naar El Salvador gedeporteerde man, begin 2025, springen eruit. Het oude verhaal: vertrouwen komt op kousenvoeten maar vertrekt te paard.

#

Trump heeft zijn corruptiefonds laten vallen. Zelfs de labbekakken in zijn eigen partij konden niet toestaan dat hier kapitalen overheidsgeld zonder enige controle zou worden gedistribueerd aan Trump-aanhangers. Maar hier moet het niet bij blijven. De rechter die met de ‘deal’ bezig was met de IRS, de belastingdienst, waarbij de Trump familie gevrijwaard blijft van enig onderzoek naar aangiftes (ondanks een geschiedenis van frauduleuze handelingen), heeft nu een tweede ronde gelast. De president die een deal sluit over zijn prive zaken met een overheidsdienst die onder zijn leiding staat: hoe corrupt wil je het hebben?

Dit is het soort zakkenvul deals waar Trump goed in is. Als er echt onderhandeld moet worden, zoals nu om zijn desastreuze oorlog te beeindigen, blijkt hij nergens toe in staat.

#

Wat we hier zien is de ontrafeling van Trumps presidentschap. Oorlog, economische problemen, een bouwput naast het Witte Huis die niet snel opgevuld gaat worden, een Arc die alleen op papier een kans heeft, een reflectionpool die leeg is. En, de ultieme domper: de Trump naam verwijderd van het Kennedy Center. Dat zou in 2029 sowieso gebeurd zijn, en het Congres had hier al moeten ingrijpen, maar een kordate rechter zet de narcist hier op zijn plek. 

Het duurde nog iets langer dan ik had voorzien maar het was altijd duidelijk dat deze man te ver zou gaan, te kortzichtig zelfzuchtig is, om zichzelf overeind te houden. En eerlijk is eerlijk, ik had niet gedacht dat hij dom genoeg zou zijn om zich in een oorlog in het Midden Oosten te laten lokken. Nethanyahu wordt Trumps ondergang en ze verdienen elkaar.
Nethanyahu wordt ook Israels ondergang maar dat gaat nog wat langer duren, al is hij lekker op weg. Er wordt veel over groeiend antisemitisme gebabbeld, maar wat Israel en zijn vrienden echt zou moeten verontrusten dat het land geen vrienden meer heeft. Wie wil dit land dat zich gedraagt alsof het zich zijn eigen geschiedenis niet herinnert, nog verdedigen?

#

Het is wel amusant om Trump zelf te zien ontploffen. In 50 apps midden in de nacht, half in hoofdletters. We hebben al eerder kunnen vaststellen dat hij in Biden-territorium verkeert: niet meer voldoende bij de les om president te kunnen zijn. De wereldeconomie (en de Amerikaanse burger) betalen er nu al de prijs voor. Mijn vermoeden was altijd dat Trumps opmerkelijke vitaliteit als een pudding in elkaar zou zakken als het tegen zou gaan zitten. Zijn gezondheid zal snel in elkaar donderen.

#

Ook leuk om JD Vance te zien verwelken als muurbloempje in deze regering Trump. Hij was zo verstandig om tegen die oorlog geweest te zijn, maar het liet zien dat hij zonder invloed was. Nu is Trump ook tegen zijn criticus, al was het altijd te voorzien dat Trump Vance en Rubio tegen elkaar zou uitspelen. Rubio maakt nu goede sier met op afstand te zijn gebleven, en kan nog bonuspunten scoren met Cuba, het volgende avontuur van de Trumpies. Maar laat u niet misleiden: Rubio is een principeloze opportunist, Vance een principiële hardliner. Beide kunnen we missen als kiespijn.

#

Over Biden territory gesproken: mevrouw Jill, ooit verstandig geacht en adviseur van haar man, heeft een boek geproduceerd. De grootste onthulling is dat ze dacht dat de oude man een tia had tijdens het desastreuze debat met Trump. Ik heb het boek niet gelezen, en ga dat ook niet doen, maar ik heb tot nu toe niets gezien dat doet vermoeden dat ze ook maar iets onthuld over haar rol bij Bidens eerste en fatale beslissing om überhaupt op te gaan voor herverkiezing.

#

Op hetzelfde niveau van leegheid en ‘wat heb ik eraan’ verkeert het rapport van de Democratische Partij over de verkiezingen van 2024. Het is niet af, het is te laat, het raakt niet aan de belangrijkste onderwerpen. En het laat zien dat de partij zo snel mogelijk na de hopelijk goed verlopen verkiezingen van 2026 met een leider moet komen die de partij programmatisch een gezicht kan geven. Links of rechts, als het maar een gezicht is.
Te vrezen valt dat, net als in het Bidenjaar 2022 een goede verkiezingsuitslag de Democraten overmoedig zal maken. Waar is Pete Buttigieg als je hem nodig hebt?