De schreeuwende leegte in Washington

Het is wel leuk om te zien (maar niet leuk voor arme Amerikanen) hoe Obamacare een ‘tar baby’ wordt voor die domme Republikeinen. Ze kunnen zich er maar niet van los maken. Zes jaar lang stemmen in inhoudsloze lege bewoordingen, er drie keer campagne op voeren, en dan nu met Trumpcare zitten die voor niemand acceptabel is. Ik vrees dat het eindresultaat chaos is en onzekerheid en een erosie van wat er aan systematiek bestaat, met verlies van verzekeringen voor miljoenen Amerikanen.

Een serieuze Republikeinse Partij zou nadenken over verzekeringen, over de onterechte subsidie voor ziektekostenverzekeringen die bedrijven krijgen sinds ze het in de jaren veertig als een ‘verworven recht’ hanteerden. Een serieuze Republikeinse Partij zou nadenken over het woord ‘verzekering’ in ziektekostenverzekering. De essentie van een verzekering is dat je door een grote poel van deelnemers de risico’s spreidt. Voor een algemene verzekering is het noodzakelijk dat iedereen meedoet. Daar willen ze niet over denken. Trumpcare is een rommeltje. Het zal er niet door komen maar de schade zal groot zijn. 

Eenzelfde soort chaos bestaat in het begrotingsplan dat Trump heeft ingediend. Gaat niet over de essentie maar over een klein deel van de begroting. De rest durft hij niet aan te raken en dus gaat het om kleine, superkleine wrede maatregelen die legal aid voor armen afschaffen, meals on wheels voor bejaarden. Dat soort klein grut. Amerika wordt armer gemaakt om meer uit te geven aan defensie en aan de muur en for profit gevangenissen vol illegalen.

Nog zo’n ding. Amerika heeft sinds 20 januari geen buitenlandse politiek, afgezien van twitter activiteit van de psycho. Minister Tillerson heeft geen staf, leidt een totaal gedemoraliseerd State Department, ziet een derde deel van zijn Aid budget verdwijnen, weigert journalisten mee te nemen op zijn reizen, houdt geen persconferenties, krijgt niet de assistent die hij wil. Kortom, hij is een empty suit. Er is geen beleid, er is geen buitenland. Tot het mis gaat. 

Korean is de beste kandidaat voor een miscalculatie. Tillerson ging naar de gedemilitariseerde zone en riep dat het strategisch geduld op is. Niemand weet wat dat betekent. Misschien even de tweetstorm van zaterdagochtend uit Florida afwachten.

Dit bericht is geplaatst in Blogs Verenigde Staten. Bookmark de permalink.