De PvdA in Utrecht

Koppen rolden er niet, gisteren in Utrecht. Hans Spekman kreeg een staande ovatie. Hij had besloten zich in oktober terug te trekken nadat hij de nieuwe route had uitgezet en oude rommel (tientallen overbodige medewerkers) had opgeruimd. Daar ging de discussie over.

Begrijpelijk. Ik heb dit eerder gezien, toen D66 naar drie zetels was gedaald. Het bestuur bleef lekker zitten, onder een interim voorzitter die door de lijsttrekker was aangewezen. Het nabespreekcongres werd uitgesteld en afgesteld. Op het eerstvolgende congres, een paar maanden later, presenteerde de club die voor de ondergang had gezorgd het plan voor de toekomst. De partij accepteerde het allemaal. Ook bij D66 werden eerst ‘deskundigen’ geraadpleegd voordat de leden eraan te pas kwamen.

Die vraag lag er zaterdag ook. Kan een interim voorzitter meer tot stand brengen? Maar ja, die wordt dan door het huidige bestuur benoemd. Ben je daar beter mee af? De komende zes weken gaat de PvdA raadplegen. Niet leden of kiezers maar ook weer deskundigen, onbenoemd. Het plan dat het partijbestuur voorlegde was een pakket van deze drie maatregelen. Je moest Spekman dus meenemen als je voor de rest was, en omgekeerd. 

Toen daarover vragen ontstonden en amendementen opkwamen, werd het rommelig. Naar vertrouwd model werd de motie van het partijbestuur aangenomen maar dat was self defeating omdat alle media meldden dat veertig procent van de aanwezigen daartegen hadden gestemd (ik ook, ik wilde dat deze drie uit elkaar gehaald werden). Daarmee was de staande ovatie vooral een gebaar, Spekman beschadigd.

Asscher zei verstandige dingen, vond noch Spekman noch zichzelf erg schuldig aan het resultaat. De verandering begon morgen, zei hij, herhaalde Spekman. Jammer dat ze niet een half jaar eerder begonnen waren. Moet je hierin geloven?

Anders dan de media stelden, zag ik in de zaal wel degelijk veel mensen die niet 65 plus waren. De NOS deed de zaal en de vragenstellers onrecht door in de samenvatting drie oldtimers op te voeren. Een partij met 45.000 leven heeft potentieel, laat ik het daar maar op houden. Maar wat hier werd geboden was niet change you can believe in. 

Dit bericht is geplaatst in Blogposten. Bookmark de permalink.