Het vervuilde milieu van de milieubeschermer in de regering-Trump

EPA directeur Scott Pruitt zit in diepe shit. En er is geen man in Washington, met uitzondering misschien van de psycho zelf maar die zit er al, die ik het meer toewens.

Pruitt is een betaalde anti-milieu activist die door zijn financiers op het milieubureau is gezet om beleid te frustreren.

Als dat al niet genoeg was om zijn capaciteiten voor moreel gedrag te betwijfelen, dan onderstreepte hij dat met een schier eindeloze reeks van schandalen waarin hij op kosten van de belastingbetaler zichzelf bevoordeelt. Van eerste klas vluchten, tot veilige ruimtes om te kunnen telefoneren, tot het huren van een appartement van een collega lobbyist – de Trump mensen hebben geen idee dat daar iets mis mee is. Ben Carson, de reli-idioot wiens verstandigste opmerking was dat hij niet de vaardigheden had om een Washingtonse bureaucratie te runnen, waarna hij minister van Huisvesting werd, snapt er evenmin iets van.

Nu is dat in deze ethisch gehandicapte regering in het algemeen geen probleem, en evenmin is het gebruiken van de overheid om overheidsmissies te frustreren bijzonder nu de Trump Republikeinen het voor het zeggen hebben. Op familieplanning een voorstander van ‘abstinence’, op zorg voor minderjarige illegalen een anti-abortus activist, en zo gaat het maar door.

Pruitt heeft het nu te bont gemaakt, lijkt het. Zelfs de psycho die enkel kijkt naar nieuws dat hem bevalt, dat wil zeggen Fox News of het deze week totaal onderuit gehaalde Sinclair, heeft door dat er iets stinkt in het vervuilde milieu van Pruitt.

Wat het extra leuk maakt, is dat Pruitt tot voor een paar weken heel succesvol leek – gemeten aan de termen van Trumpistan: in het ondermijnen van milieubeleid. Zo succesvol dat hij, vooral in his own mind, begon te denken over een mogelijke campagne voor het presidentschap, als de psycho omvalt. Duh.

Geen vermaak zo plezierig als leedvermaak. Pruitt zorgt ervoor. Hopelijk blijft de psycho niet te ver achter.

Dit bericht is geplaatst in Blogposten. Bookmark de permalink.