Twee partijen overleg: dat duurde niet lang.

Na het verlies van het Huis door de Republikeinen opperde de psycho samenwerking met de Democraten in het Huis. Natuurlijk kon hij niet nalaten om ze te bedreigen: als ze hem lastig zouden vallen in hun taak als controlerende instantie, dan zou hij …

Jeff Sessions is inmiddels aan de dijk gezet en vervangen door een lakei van Trump, iemand die als commentaar een opiniestuk schreef over het Mueller onderzoek. Vanwege een tamelijk obscure Vacancies Law kan Trump de assistent van Sessions tijdelijk (bijna tweederde jaar) Attorney General maken zonder dat de Senaat goedkeuring hoeft te geven.

Het toezicht op het onderzoek van Mueller, tot nog toe in veilige handen van Ron Rosenstein, gaat nu naar deze Matthew Whittaker. Het gaat niet te ver om te zeggen dat niemand die Mueller zijn werk wil laten doen deze man vertrouwt.

Het is Trumps eerste zet in zijn poging om Mueller te blokkeren. Wordt nog interessant hoever de Republikeinen daarin mee willen gaan.

Ook heeft Trump nu de Witte Huis correspondent van CNN zijn pas dat toegang geeft tot het Witte Huis afgenomen. Sarah Huckabee gaf als reden een aperte leugen, namelijk dat hij ‘had laid hands on’ een intern die hem de microfoon af wilde nemen. De beelden laten zien dat dit totale bull is. 

Het zou de collega’s sieren als ze het Witte Huis zouden boycotten tot Jim Acosta terug kan komen. Dat is waarschijnlijk te veel gevraagd, zeker van van Fox News dat slechts licht verstoord was toen twee van haar presentatoren campagne voerden met Trump en de sleazeball Hannity zijn eigen collega’s, opgesloten in de altijd door Trump beledigde ‘journalist pen’, waardeloze types noemde. 

Solidariteit onder journalisten is echter ver te zoeken, vrees ik.

Trump verdeelt, liegt en heerst.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Zuidelijke politici en hun oude trucs.

Brian Kemp was verantwoordelijk voor de organisatie van de verkiezingen in Georgia waar hij ook kandidaat was in die verkiezingen. 

Hij won, vooralsnog, op de klassieke zuidelijke manier: zoveel mogelijk kiezers van de tegenpartij het stemmen onmogelijk maken. Niet door ouderwetse literacy tests of een poll tax, maar gewoon door mensen die een tijdje niet gestemd hadden van de lijsten te schrappen. En, nog gewoner, door het moeilijk te maken om te stemmen.

Je moest er, met wachttijden van vier tot vijf uur, een dag voor vrij nemen. Ra, ra, wie dat niet kunnen.

Stemmachines werkten  niet of stonden in de opslag. Kiesbureaus waren gesloten of verplaatst, toevallig net in Democratische districten.

Gewoon, alledaags racisme en politieke corruptie in de uitoefening van zijn dagelijks werk. Zo’n man is de nieuwe gouverneur van Georgia. Misschien moet hij ook maar weer de confederate flag terughalen in de staatsvlag, dan is het voor iedereen duidelijk waar hij staat.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

See how they run.

Als u echt gedeprimeerd wilt raken, lees dan onderstaande artikelen over de tientallen Democraten die zich warmlopen voor 2020. Wel goed om een paar dingen in het achterhoofd te houden:

  • de Senaat is niet de beste plek om als platform te gebruiken. Sinds JFK in 1960 is alleen Barack Obama erin geslaagd om direct vanuit de Senaat het presidentschap te winnen. Een van de redenen: senatoren hoeven niets te besturen, of in mooier Amerikaans: ‘they don’t have to run anything but their mouth’.

  • De Democraten die deze week wonnen, deden dat op lokale onderwerpen, op afkeer van Trump en met als enig terugkerend thema health care. Mijn idee is dat ze op overheid moeten runnen, een effectieve overheid en waarom die nodig is om Amerika een plezierig land te houden, verenigd voor iedereen.

  • Ik blijf het zeggen: dump de bejaarden. 

  • Daarbij hoort het enthousiasme dat Beto O’Rourke losmaakte in Texas. Hij deed en doet me denken aan Obama in 2007. Je zag meteen dat er iets gebeurde. Geen ervaring? Het onderstaande artikel refereert terecht aan Abraham Lincoln die ook enkel een termijn als Afgevaardigde in Washington meemaakte en twee keer verloor als senaatskandidaat in de tijd dat die nog door staatscongressen werd gekozen. Zijn campagne toen, tegen Stephen Douglas, gaf hem landelijke bekendheid. Een beetje als Beto nu. Zie ook mijn Lincoln biografie, een handleiding voor politici die kunnen verenigen wat nauwelijks verenigbaar lijkt (alleen maar 5 sterren besprekingen – nooit in de NRC besproken, natuurlijk).

De artikelen waar ik het hierboven had staan Politico:

Over Beto

Over de senatoren

Over de lol die de Republikeinen aan al die bezige senatoren gaan beleven

Over Sanders

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Thoughts and prayers, here we go again.

Weer twaalf doden in Los Angeles. De pscyho zal wel weer zeggen dat die studenten maar wapens bij zich moesten hebben, dan was het niet zo erg geweest.

Van die kant zal er nooit iets veranderen. 

Kunnen we dit soort moordpartijen nou eindelijk eens terrorisme noemen? Binnenlands, authentiek Amerikaans terrorisme? Geholpen door de NRA en ondersteund door lamlendige, laffe politici zoals de president en zijn acolieten?

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

En nu aan het werk, Democraten.

Ondertussen al weer een eeuwigheid geleden schreef ik over hoe revolutionair Trump als president had kunnen zijn als hij een wetgevende agenda had opgelegd aan het Congres.

Nu is het tijd voor de Democraten om een agenda neer te zetten die, en daar moeten ze niet voor terugdeinzen, ook voor Trump mogelijkheden biedt.

Infrastructuur is het meest voor de hand liggende onderwerp. Zowel Clinton als Trump beloofden het, het do nothing Republikeinse Congres liet het onderwerp liggen. 1 triljard zou ervoor beschikbaar moeten zijn en niet in de vorm van private investeringen met overheidsgaranties. Maak een voorstel, inclusief financiering via hogere belasting op benzine, en leg het voor. Het zou mij niet verbazen als Trump zou happen.

Ook belangrijk: het repareren van Obamacare, minimumloon en regels voor werk, en een nieuwe Voting Rights Act om de schandelijke omissie van het Supreme Court in 2013 te repareren, toen ze net deden alsof bescherming van kiezers niet meer nodig was.

Ik denk niet dat Trump overal voor te vinden is, maar de man is gladder dan een paling en je weet maar nooit. En anders komt de Senaat steeds vaker als dwarsliggend orgaan te boek te staan. Kan ook geen kwaad.

Een mooi artikel over deze agenda in de Washington Post.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Next: stoelendans. Trump wil bewonderaars om hem heen.

Minister van Binnenlandse Zaken Ryan Zinke zal binnenkort verdwijnen. Hij is een restant van de eerste ronde half corrupte klunzen die Trump binnenhaalde om departementen waar ze baas werden te ontmantelen. Het milieubureau en health and human services verloren al eerder hun baas. 

Restanten van deze club zijn Ben Carson, de nutteloze minister van Housing, en Rick Perry die naar het schijnt nog steeds op Energy zit, het departement dat hij als presidentskandidaat ooit wilde afschaffen. 

Belangrijker dan het verdwijnen van deze misbruikers van overheidsdiensten zal het ontslag zijn van Jeff Sessions als minister van Justitie. Niemand hoeft medelijden te hebben met de voormalig senator van Alabama die zijn zuidelijke politieke agenda (u weet wat ik bedoel) naar Justitie bracht. Sessions was de eerste senator die Trump steunde maar is inmiddels door de hele Republikeinse Senaat gepasseerd, terwijl Trump hem voortdurend kleineerde. Reken er niet op dat zijn vervanger veel beter zal zijn. Wel dat hij (een zij lijkt in deze mysogene regering onwaarschijnlijk) van Trump opdracht zal krijgen om het Mueller onderzoek te dwarsbomen. Reden te meer voor Mueller om nu snel met zijn rapport te komen, dat is het volgende punt op de Washingtonse agenda.

De nu flink versterkte Senaat (Montana gaat er ook aan voor de Democraten) zal een opvolger wel goedkeuren, een paar Democraten zullen lastige vragen stellen over het Mueller onderzoek (let op showboats als Cory Brooker en Kamala Harris) maar met zo’n meerderheid is het geen probleem voor Trump om te benoemen wie hij wil.

Ook Jim Mattis, de minister van Defensie, het laatste bolwerk tegen de neoconservatieve comeback onder leiding van Pompeo en Bolton, zal wel vertrekken. Hij heeft er zelf genoeg van om het land te vrijwaren van Trumps capriolen en Trump vindt hem niet aardig. De opvolger zal, denk ik, geen generaal zijn maar een neoconservatieve denktank type, ex-Congres. Daarmee zal het hele buitenlands en veiligheidsbeleid in handen zijn dezelfde lui die kleine Bush Irak in stuurden.

Op Homelandsecurity zal Kirsjen Nielsen wel verdwijnen. Ze heeft al vele aanvaringen gehad met Trump en haar beschermheer, John Kelly, de stafchef, gaat ook vertrekken.

Kelly dan. Een raadsel waarom hij er nog zit, of het moet zijn dat hij echt denkt dat hij Trump in kan tomen. Het was geen spectaculair succes, dat intomen, de afgelopen maanden en Trump heeft een hekel aan Kelly. Hij verdwijnt. Er komt iemand die Trump wel aardig vindt en die hem niet dwarsboomt in zijn slechtste instincten. Er lopen genoeg Republikeinen rond die nu bereid zijn in te stappen.

Ook Sarah Huckabee Sanders vertrekt. Ze heeft geen enkele geloofwaardigheid en de media die ze moet briefen weten dat ze hen of voorliegt of, namens haar baas, beledigt. Dat zou voor Trump geen probleem zijn maar ik denk dat Sanders zelf er vandoor wil.

Kortom, nieuwe rondes. De Senaat zal voor zover dat nodig is, meer dan ooit Trumps benoemingen zonder vragen goedkeuren. 

Waar het toe kan leiden? Verwacht onrust rondom Mueller en op buitenlands terrein.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Vervolg, wat goed nieuws.

Wat goed nieuws: Scott Walker, de gouverneur van Wisconsin die de vakbonden in zijn staat de nek omdraaide en een recallverkiezing overleefde, verliest nu van een Democraat.

Nevada kiest een Democratische senator, tot nu toe de enige staat waar de Democraten een Republikein hebben weten te verschalken.

Sherrod Brown, progressieve senator van Ohio, won gemakkelijk en maakt geluiden dat ook hij in 2020 kandidaat is voor het presidentschap. Ik geloof inderdaad dat het Midden Westen, wegens sommige goede redenen (terugkeer van industrie, verschuiving venture kapitaal van de kusten naar het heartland) en slechte redenen (armoede, opioid crisis), cruciaal zal zijn in 2020.

De Republikeinse extremist Kris Kobach verloor in Kansas in de gouverneursrace. Kobach was de man die namens Trump de drie miljoen zogenaamde illegale stemmers moest opsporen en er precies geen vond. Een mooie uitslag niet alleen voor de Democraten maar voor iedereen die faire verkiezingen belangrijk vindt.

De Medicaid expansion, onderdeel van Obamacare, won in de staten waar het een belangrijk onderwerp was, hetzij als referendum, hetzij omdat de gouverneur medewerking weigerde en daarvoor werd gestraft (gebeurde weer niet in Florida waar Rick Scott gewoon tot senator werd gekozen).

In Florida hebben de kiezers eindelijk die absurde regel weggehaald dat veroordeelden nooit meer mogen stemmen. Het gaat om 1,6 miljoen mensen aan wie het stemrecht was ontnomen. Misschien kunnen ze de volgende keer wat in hun staat veranderen, want Florida is nu al een aantal verkiezingen stevig Republikeins terrein.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Geen goed nieuws voor de Democraten.

De Democraten winnen het Huis maar voor de rest was het een treurige verkiezingsavond.

Gouveneurszetels van enorm belang gingen verloren: Florida, Georgia en Ohio.

Deze verkiezingen betekenen, denk ik, het einde van de prille presidentiële ambities van senator Cory Brooker en ex-gouverneur Deval Patrick van Massachusetts. Om het beestje bij de naam te noemen: een zwarte kandidaat is onwaarschijnlijk.

Bernie Sanders’ kandidaat in Florida, Andrew Gillum, verloor een staat die de Democaten hadden moeten winnen. Hoewel Sanders is herkozen en sommige van sociaal democratische aanhangers in het Huis komen, denk ik dat zijn richting gisteren er niet goed afkwam. Het zou het einde moeten zijn van de onverstandige presidentiële ambities van Sanders.

Over bejaarden gesproken: Nancy Pelosi. Hoewel ik de Democratische Speaker niet erg geschikt vind als uithangbord voor de Democraten, is zij waarschijnlijk wel degene die de Democraten in het Huis voor grote fouten kan behoeden. 

Vrouwen deden het goed in de Huis races, slecht in de senaatsraces. De kans op een vrouwelijke Democratische kandidaat is kleiner dan tevoren. Slecht nieuws voor senatoren Kamala Harris en Kristen Gillibrand.

In het algemeen zullen Democraten zich moeten beraden hoe ze in 2020 een boodschap van verbinding kunnen uitdragen zonder weg te zinken in anti-Trump retoriek. Wie kan de verdeeldheid verkleinen, Amerika weer een gezamenlijk doel geven? Dat is de vraag, maar tegelijk is de vraag wat dat kan doen – een crisis, Trump nog meer psycho, confrontatie met China. 

Als ik er een weddenschap op moest afsluiten dan zou ik verwachten dat een Republikein die eenheid gaat brengen (Niki Haley of John Kasich) met een Democratisch congres. Het is in elk geval moeilijker om het omgekeerde voor te stellen.

Dit alles onder het voorbehoud dat de crisis waarvoor Amerika totaal onvoorbereid is, zich niet voordoet. Het voelt een beetje als 1928. 

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Trump verdeelt … en heerst

Laten we er geen doekjes om winden: dit is een goede verkiezingsuitslag voor Trump. En voor Mitch McConnell, de kwade genius achter Republikeins beleid. De democraten krijgen het Huis maar niet in een overweldigende golf. De Republikeinen voegden zetels toe aan hun meerderheid in de Senaat. 

Alle kansen op doorbraken van Democraten in de Senaat gingen teloor. Twee vrouwen, Claire McCaskill en Heidi Heitkamp verloren, Arizona mag nog een lichtpuntje bieden maar ik zou er niet op rekenen. Ted Cruz won krap, maar hij won.

Het werd al zichtbaar bij de eerste uitslagen (net als in 2016): Florida ging verloren. Zowel de Senaatszetel als de gouverneurspost werden Republikeins. In Georgia won de Republikein die de kiesregisters manipuleerde.

We hoeven niet in detail te gaan om een paar dingen te concluderen.

Amerika heeft Trump niet verworpen.

Trumps campagnestijl werkt, racisme en schrik aanjagen is een middel om kiezers over te halen – althans zijn kiezers en die zijn voorlopig in de meerderheid. De Republikeinen doen het al jaren, nu in overdrive. Reken erop dat ze door zullen gaan.

Zwarte kandidaten in het zuiden is een brug te ver, zeker in dit klimaat.

De Democraten hebben het Huis maar met zo’n kleine meerderheid dat ze  waarschijnlijk niet meer zeuren over impeachment.

Intense en onoverbrugbare verdeeldheid zal de norm blijven.

Donald Trump zal vandaag claimen dat hij persoonlijk ervoor gezorgd heeft dat de verkiezingen geen ramp werden voor de Republikeinen, en voor de verandering heeft hij gelijk.

Een vergelijkbare analyse geeft Cas Mudde vandaag in The Guardian

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen

Sybrand Buma, dogwhistler a la Trump.

Donald Trump is de koning maar ook Sybrand Buma kan er wat van. Dogwhistling, de niet uitgesproken boodschap.

Op het congres van zijn partij oreerde Buma dat de PS verkiezingen niet gaan over het kabinet maar over alles wat mensen „direct raakt”: het tekort aan woningen, nieuwe wegen, openbaar vervoer. „Maar ook over klimaatbeleid en over cultuur en tradities dicht bij huis.” 

Ah, weeg die woorden. ‘Cultuur en tradities dicht bij huis’. Wat zou Buma bedoelen? U hoort de whistle. Of misschien niet. Degenen die hij wilde bereiken weten het wel.

Geplaatst in Blogposten | Een reactie plaatsen